Доксициклин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Доксициклин
Doxycycline.svg
Doxycycline 3d structure.png
Систематско (IUPAC) име
(4S,4aR,5S,5aR,6R,12aS)-4-(dimethylamino)- 3,5,10,12,12a-pentahydroxy- 6-methyl- 1,11-dioxo- 1,4,4a,5,5a,6,11,12a-octahydrotetracene- 2-carboxamide
Клинички податоци
Заштитени имињаDoryx, Doxyhexal, Doxylin among others
AHFS/Drugs.commonograph
MedlinePlusa682063
Licence dataUS FDA:link
Бременосна
категорија
  • AU: D
  • US: D (Доказ за ризик)
Начин на издавање
  • AU: S4 (Prescription only)
  • UK: POM (Prescription only)
  • US: -only
Начин на
примена
by mouth, intravenous
Фармакокинетички податоци
Биорасположливост100%
Врзување за белковините90%
МетаболизамHepatic
Полувреме на елиминација15–25 hours
ЕкскрецијаUrine (40%)
Идентификатори
CAS-број564-25-0 Yes check.svgОк
ATC кодJ01AA02 A01AB22
PubChemCID: 11256
DrugBankDB00254 Yes check.svgОк
ChemSpider10482106 Yes check.svgОк
UNII334895S862 Yes check.svgОк
KEGGD00307 X mark.svgН
ChEBICHEBI:60648 Yes check.svgОк
ChEMBLCHEMBL1433 X mark.svgН
Хемиски податоци
ФормулаC22H24N2O8
Моларна маса444.43 g/mol
 X mark.svgНYes check.svgОк (what is this?)  (verify)

Доксициклинот е антибиотик кој се користи во третманот на голем број на инфекции предизвикани од бактерии и протозои. Се употребува за лекување на бактериска пневмонија, акни, хламидиоза, колера и сифилис.

Доксициклинот е антибиотик со широк спектар на дејство од класата на тетрациклини. Како и другите лекови од оваа група дејствува преку инхибиција на синтезата на протеини.

Интеракции[уреди | уреди извор]

Истовремена употреба на терациклини и метоксифлуран може да резултира со фатална ренална токсичност.

Историја[уреди | уреди извор]

Откако пеницилинот го револуционизирал третманот на бактериски инфекции во II светска војна, многу хемиски компании се насочиле кон откривање на антибиотици со биопроспектинг. Една од тие компании била и American Cyanamid, и во доцните 1940ти тамошните хемичари го откриле хлортетрациклинот, првиот член на тетрациклинската класа на антибиотици.[1] Кратко потоа, научниците во Фајзер (Pfizer) го откриле терамицинот. И двете соединенија, како и пеницилинот, биле природни продукти и се верувало дека нив ги усовршила природата, и понатамошни промени во нивната структура само ќе ја намали нивната ефикасност. Научници во Фајзер предводени од Лојд Коновер ги модифицирале овие соединенија, што довело до откривање на самиот тетрациклин, првиот полусинтетски антибиотик. Групата на Чарли Стивенс во Фајзер работела на откривањето на дополнителни аналози и притоа создале еден кој имал значително подобрена стабилност и фармаколошка ефикасност: доксициклинот. Клинички бил развиен во раните 1960ти и одобрен за ставање во промет од FDA во 1967.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 The history of the tetracyclines. „Ann N Y Acad Sci“ том  1241: 17–32. декември 2011 г. doi:10.1111/j.1749-6632.2011.06354.x. PMID 22191524.