Хлорамфеникол

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Хлорамфеникол
Chloramphenicol.svg
Chloramphenicol-3D-vdW.png
Систематско (IUPAC) име
2,2-дихлоро-N-[1,3-дихидрокси-1-(4-нитрофенил)пропан-2-ил]ацетамид
Клинички податоци
Бременосна
категорија
  • C (systemic), A (topical)
Правен статус
  • Ocular P, else POM (UK)
Патишта на
администрација
Topical (ocular), орално, интравенозно, интрамускуларно
Фармакокинетички податоци
Биорасположливост 75–90%
Метаболизам Hepatic
Биолошки полу-живот 1.5–4.0 hours
Екскреција Ренално
Идентификатори
CAS-број 56-75-7
ATC код D06AX02 D10AF03 G01AA05 J01BA01 S01AA01 S02AA01 S03AA08 QJ51BA01
PubChem CID: 298
DrugBank EXPT00942
ChemSpider 5744
Хемиски податоци
Формула C11H12Cl2N2O5
Моларна маса 323,132 g/mol

Хлорамфениколот претставува антибиотик со широк спектар на дејство кој делува на голем број грам позитивни и грам негативни бактерии.

Од Светската здравствена организација се смета како едно од основните лекарства за најголемиот дел од популацијата.

Механизам на дејство[уреди | уреди извор]

Хлорамфениколот е бактериостатик кој ја инхибира синтезата на протеини во бактериската клетка врзувајќи се за 50S рибозомската субединица.

Несакани ефекти[уреди | уреди извор]

Најсериозен несакан ефект од употребата на хлорамфеникол е апластична анемија.

Инравенска примена на хлорамфениколот кај новороденчиња е поврзана со појава на т.н. синдром на сиво бебе. Овој феномен се случува бидејќи новороденчињата сè уште немаат целосно функционални хепатални ензими (т.e. UDP-глукуронил трансфераза), па така хлорамфениколот останува неметаболизиран во организмот.

Историја[уреди | уреди извор]

Хлорамфеникол првично потекнува од бактеријата Streptomyces venezuelae, изолиран од Дејвид Готлиб. Воведен е во клиничка пракса во 1949 година, под заштитното име Chloromycetin. Бил првиот антибиотик кој се произведувал синтетички во големи размери.



Надворешни врски[уреди | уреди извор]