Васил Дијамандиев

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Васил Дијамандиев
Bulgarian-Constituent-Assembly-1879-Vasil Diamandiev.JPG
Роден 30 јануари 1839 или 1840
Починал 1 мај 1912
Софија, Бугарија

Васил Дијамандиев (Охрид, 1839 - Софија, Бугарија, 1 мај 1912), македонски просветен работник, публицист и револуционер.[1][2]

Животопис[уреди | уреди извор]

Основно образование завршил во родниот град, Охрид. Учителствува во Охридско (1855-1857). Потоа го продолжува студирањето во Русија (1858 година). Во Московскиот и Киевскиот универзитет посетува студии по физика и математика.[1][2]

Се вратил во Македонија и учителствувал во Кукуш (1861-1866 година), Велес и Охрид (1867-1868). Паднал во немилост на патријаршискиот грчки владика во Охрид, кој успеал преку интриги, со помош на турските власти, да го затворат. Откако излегол од затвор, по трет пат оди во Русија. Работел како учител во Бесарабија, каде што истовремено ги редактирал и весниците „Ехо на Болград и „Јалпуг (1872-1873).[1][2]

Српско-турска војна[уреди | уреди извор]

Бил мошне активен по избувнувањето на српско-турската војна (1876 година). Тој бил иницијатор за основање на комитет за помагање на борбата на другите балкански народи за ослободивање од турското владеење. Со оваа цел, се сретнал во Букурешт, со бугарските првенци Георги Раковски, Хаџи Димитар, Стефан Караџа и други.[1]

Руско-турска војна[уреди | уреди извор]

За време на руско-турската војна (1877-1878) го активирал споменатиот комитет. После Берлинскиот конгрес (1878) испраќал петиции до големите сили за решавање на македонското прашање.[1][2]

Македонско востание[уреди | уреди извор]

За време на Македонското востание станал член на софискиот комитет „Единство“.[3]

Политичка активност[уреди | уреди извор]

Кога во 1880 г. во Грамен Теке, Островско, Егејска Македонија, се одржало Македонско национално собрание и се формирала Привремена влада на Македонија - Единство, во Русе, Бугарија, ја формирал Македонската лига,[4] составена главно од Македонци кои учествувале во Руско-Турската војна (1877-1878).[2] Лигата е едно од првите здруженија на Македонци во Бугарија.[2][4]

Васил Дијамандиев бил нејзин претседател,[4] во времето кога Лигата испратила Меморандум до големите сили и Манифест до македонскиот народ со барање за автономија на Македонија со седиште во Солун и возобновување на Охридската архиепископија со седиште во Солун.[2]

Од 1882 до 1884 г. во Софија го раководел Македонското благотворно друштво, а потоа работи во друштвото „Македонски глас“.[1]

Во 1886 г. станува член на Тајниот македонски комитет. Организира испраќање на комитски чети од Бугарија во Македонија.[1]

Својот бурен револуционерен, општествен и културно-просветен живот го завршува во 1912 година во бугарскиот главен град Софија.[1][2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). Македонски историски речник. Скопје: ИНИ. стр. 156. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува |author1= (help)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Личности од Македонија. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 90–91. ISBN 9989-613-28-1. На |first= му недостасува |last= (help)
  3. Дойнов, Дойно. Кресненско-Разложкото въстание, 1878-1879, София, 1979, стр. 283
  4. 4,0 4,1 4,2 Славко Димевски, За развојот на македонската национална мисла до создавањето на ТМОРО, Култура - Скопје, 1980.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]