Марко ван Гинкел
Марко ван Гинкел | |||
---|---|---|---|
![]() Марко ван Гинкел во дресот на Челси во 2013 година | |||
Лични податоци | |||
Роден на | 1 декември 1992[1] | ||
Роден во | Амерсфорт, Холандија | ||
Висина | 1.80 м[1] | ||
Позиција | среден ред | ||
Клупски податоци | |||
Сегашен клуб |
![]() | ||
Број | 8 | ||
Младинска кариера | |||
1999–2010 |
![]() | ||
Кариера* | |||
Години | Клуб | Наст. | (Гол.) |
2010–2013 |
![]() | 93 | (18) |
2013–2021 |
![]() | 2 | (0) |
2014–2015 |
→ ![]() | 17 | (1) |
2015–2016 |
→ ![]() | 17 | (0) |
2016–2018 |
→ ![]() | 56 | (29) |
2020–2021 |
→ ![]() | 11 | (1) |
2021– |
![]() | 23 | (1) |
Репрезентација ‡ | |||
2006–2007 | Фудбалска репрезентација на Холандија до 15 години | 4 | (0) |
2010–2011 | Холандија 19 | 4 | (0) |
2011–2014 | Холандија 21 | 23 | (4) |
2012–2017 | Холандија | 8 | (0) |
Марко Вулферт Корнелис ван Гинкел (роден на 1 декември 1992 година) — холандски професионален фудбалер кој игра на позиција среден ред за клубот од Ередивиси, ПСВ Ајндховен.
Ван Гинкел ја започнал својата кариера во младинските редови на Витесе, приклучувајќи се на клубот од Арнем како шестгодишен во 1999 година. Откако се пробил низ различните младински нивоа во клубот, Ван Гинкел дебитирал за сениорскиот тим во 2010 година пред да направи трансфер од околу 9 милиони фунти за Челси во 2013 година.[2] Тој претрпел сериозна повреда на коленото на почетокот на неговата кариера во Челси, поради што бил отсутен седум месеци. Потоа отидел на позајмица за една сезона во Милан во 2014-15, Стоук Сити во 2015-16 и ПСВ од 2016 до 2018 година.
На меѓународно ниво, Ван Гинкел ја претставувал Холандија на нивоата до 19 и до 21 години пред да го направи своето деби за сениорскиот тим против Германија во ноември 2012 година [3]
Клупска кариера
[уреди | уреди извор]Витесе
[уреди | уреди извор]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Marco_van_Ginkel_%281%29.png/220px-Marco_van_Ginkel_%281%29.png)
Ван Гинкел го направил своето деби за Витесе на 9 април 2010 година, заменувајќи го Ники Хофс во 67. минута кога клубот бил поразен со резултат од 4-1 од РКЦ Валвијк во Ередивизија.[4] Тој имал само седумнаесет години во времето на неговото деби во сениорскиот клуб.[5] Неговиот прв сениорски гол за клубот дошол во неговиот прв настап во сезоната 2010-11, постигнувајќи гол во 43-тата минута за да го доведе натпреварот на 2-2 пред двата гола во второто полувреме да го испратат Ајакс до победа од 4-2.[6] Ван Гинкел ги постигнал вториот и петтиот гол на Витесе во поразот со 5–2 од Рода на 29 јануари 2011 година [7]
Во Купот на КНВБ на 19 декември 2012 година, Ван Гинкел го постигнал вториот гол на Витесе во незаборавната победа од 10–1 над третолигашот АДО '20 .[8] На 23 февруари 2013 година, Ван Гинкел забележал два гола, а Вилфрид Бони постигнал хет-трик додека Витесе го победил Хераклес во победата со 5–3.[9] По ѕвездената кампања во која Ван Гинкел постигнал осум гола во Ередивизија, а Витесе завршил на четвртото место, највисоката позиција на клубот откако завршил на третото место во 1998 година, тој бил избран за холандски талент на годината доделувајќи ја својата игра како најдобар фудбалер во лигата под 21.[10][11] По неговото преселување во Челси, тој се сметалза следниот Френк Лампард од страна на менаџерот на Витесе, Питер Бос.[12]
Челси
[уреди | уреди извор]На 3 јули 2013 година, англискиот премиерлигаш Челси објавил дека постигнале договор со Витесе за трансферот на Ван Гинкел.[13] Со такса пријавена дека е од £ 8 милиони.[14] На 5 јули, Челси потврдил дека го завршиле потпишувањето на Ван Гинкел, при што холандскиот интернационалец од средниот ред потпишал петгодишен договор со клубот.[15] Зборувајќи за официјалната веб-страница на Челси по неговиот потпис со клубот, Ван Гинкел се опишал како „играч кој покрива многу метри и може да постигне гол“.[16]
Сезона 2013-14
[уреди | уреди извор]На првиот ден од сезоната 2013-14 во Премиер лигата, Ван Гинкел го направил своето натпреварувачко деби за Челси како замена против Хал Сити.[17] На 18 септември 2013 година, тој го одиграл својот прв натпревар во Лигата на шампионите на УЕФА во поразот на домашен терен со 2–1 од Базел . На 24 септември, во натпревар од Лига купот против Свиндон Таун, Ван Гинкел доживеал повреда на предните вкрстени лигаменти (ACL) што го држел надвор од игра околу седум месеци.[18]
Ван Гинкел го направил своето натпреварувачко враќање во фудбалот во натпреварот на Челси за играчи до 21 година на гостувањето кај Манчестер Јунајтед на 21 март 2014 година [19]
Позајмица во Милан
[уреди | уреди извор]На 1 септември 2014 година, Милан објавил дека Ван Гинкел му се приклучил на клубот од Серија А како позајмен од Челси за сезоната 2014-15. За време на неговата позајмица, Ван Гинкел го носел дресот со број 21, порано во сопственост на некои од големите имиња на клубот како Андреја Пирло и Мауро Тасоти.[20]
Ван Гинкел го имал својот прв настап за Милан на клупата против Парма на 14 септември 2014 година, но дебитирал дури на 23 септември. На 23 септември, тој го направил својот прв старт, како и своето деби, за Милан против Емполи. Неговото деби, сепак, било прекинато бидејќи бил изнесен на носилки во 34. минута, откако се здобил со повреда на зглобот.[21][22]
По неговата повреда, Ван Гинкел се вратил на клупата на 19 октомври, кога Милан се соочил со Хелас Верона, но бил неискористена замена. Ван Гинкел продолжил да останува на клупата без ниту една минута минутажа, што го натерало неговиот агент, Карл Јансен, да проговори: „Не сме среќни поради тоа. Тоа [оставајќи го Ван Гинкел надвор] беше против секоја логика. Марко не мораше да оди во Италија, ако сепак немаше да биде искористен. Милан се согласи со тоа. Како готов и во форма Ван Гинкел треба да игра во стартната 11-ка на Милан“. Откако Јасен зборувал за Ван Гинкел, почнале гласини за евентуално враќање на Ван Гинкел во Челси или заминување на позајмица во друг тим.[23]
На 30 ноември, Ван Гинкел конечно бил прогласен за доволно подготвен за да започне за Милан во натпреварот против Удинезе. Тој го одиграл речиси целиот натпревар, заменет за Рикардо Монтоливо во 89. минута во победата на Милан со 2-0.[24] Во следниот натпревар, на 7 декември, Ван Гинкел повторно бил оставен на клупата како неискористена замена бидејќи Милан паднал во поразот од 1–0 против Џенова.[25]
Ван Гинкел направил најлош пресврт бидејќи заработил повреда на глуждот за време на тренингот предизвикана од соиграчот Сали Мунтари. Справувањето од Мунтари било опишано како „тежок предизвик, но тоа не беше насилен предизвик“ од главниот тренер Филипо Инѕаги; со повредата, Ван Гинкел паузирал два месеци.[26]
Ван Гинкел се вратил на клупата на 18 јануари 2015 година, но дури на 24 јануари Ван Гинкел се вратил на теренот, играјќи против Лацио; бил заменет во 55. минута.[27] Ван Гинкел играл секоја минута во лигата од 4 април,[28] и на 9 мај, тој го постигнал првиот гол во победата од 2-1 на домашен терен над Рома.[29]
Позајмица во Стоук Сити
[уреди | уреди извор]На 10 јули 2015 година, Ван Гинкел му се приклучил на Стоук Сити на позајмица за сезоната 2015-16 како дел од договорот со кој голманот Асмир Беговиќ се преселил во Челси за 8 милиони фунти.[30][31][32] Ван Гинкел го направил своето деби за Стоук на 9 август во поразот со 1–0 против Ливерпул.[33] По започнувањето на првите шест натпревари од сезоната неговото место во средниот ред го зазеде Ибрахим Афелај.[34] По доаѓањето на Џанели Имбула на 1 февруари 2016 година, Стоук ја откажал позајмицата на Ван Гинкел.[35]
Позајмица во ПСВ
[уреди | уреди извор]По одлуката на Стоук да ја откаже позајмицата на Ван Гинкел, тој се приклучил на ПСВ на позајмица до крајот на сезоната и повторно се обединил со поранешниот соиграч од Витесе, Дејви Пропер. Ван Гинкел по пристигнувањето го добил дресот со број 28.[36] Тој го направил своето деби за ПСВ против Утрехт во четврт-финалето на Купот на КНВБ, кое завршило со пораз од 3–1 за ПСВ. Тој го направил своето деби во лигата на 7 февруари против Утрехт, три дена по поразот на ПСВ во Купот на КНВБ. Во своето деби во лигата, Ван Гинкел го постигнал својот прв гол за ПСВ со 2-0.[37] Во следниот натпревар, Ван Гинкел го постигнал третиот гол во победата од 3–0 над НЕЦ.[38] На 2 април, Ван Гинкел постигнал гол против АЗ кој завршил со победа од 4–2.[39] На 1 мај, тој постигнал уште еден гол во победата со 6–2 над Камбур.[40] Тој ја освоил титулата во Ередивизија со ПСВ, играјќи клучна улога за тимот постигнувајќи осум гола.[41]
Иако летото се зборувало за враќање во ПСВ на уште една позајмица, Ван Гинкел потврдил дека нема да го напушти лондонскиот тим поради повреда на коленото.[42] По неговото закрепнување во Челси, сепак, Ван Гинкел потпишал нов тригодишен договор на 31 декември 2016 година и повторно се приклучил на ПСВ за втора позајмица.[43]
На 16 јули 2017 година, позајмицата на Ван Гинкел во ПСВ била продолжена за кампањата 2017-18.[44] И покрај неговата возраст и како позајмен, Ван Гинкел го заменил Лук де Јонг како капитен.[45]
На 15 април 2018 година, тој одиграл цели 90 минути додека ПСВ го победил ривалот Ајакс со 3–0 и ја освоил титулата во Ередивизија 2017–18.[46] Три месеци подоцна, Ван Гинкел бил опериран за реконструкција на предните вкрстени лигаменти и лекување на оштетувањето на коленото, а се очекувало да биде надвор од теренот околу осум месеци.[47]
Враќање во Челзи
[уреди | уреди извор]Откако му завршила позајмицата во ПСВ и се вратил во Челси, Ван Гинкел останал надвор од терените следните две сезони.[48] На 26 јуни 2020 година, Ван Гинкел потпишал нов едногодишен договор со Челси и покрај само четири настапи за првиот тим во седум години.[49]
Враќање во ПСВ
[уреди | уреди извор]На 6 октомври 2020 година, Ван Гинкел се вратил во Холандија со ПСВ до крајот на сезоната 2020-2021. Ова му било својот трет период во клубот, откако претходно освоил две титули во Ередивизија во 2016 и 2018 година, втората од оние како капитен.[50] Тој го преселил во ПСВ трајно на 18 јуни 2021 година.[51]
Меѓународна кариера
[уреди | уреди извор]Ван Гинкел го направил своето деби за сениорската репрезентација на Холандија против Германија на 14 ноември 2012 година, влегувајќи како доцна замена во нивниот пријателски натпревар 0–0 на Амстердам Арената.[52] Во мај 2013 година, Ван Гинкел бил вклучен во тимот на Холандија за У21 шампионатот на УЕФА во Израел.[53] Откако бил отсутен од сениорскиот тим четири години, Ван Гинкел бил повикан во тимот за пријателскиот натпревар против Англија на 29 март 2016 година, победа на Холандија со 2-1.
Стил на игра
[уреди | уреди извор]Ван Гинкел првенствено игра како централен играч од средниот ред, но е пофален за неговата способност да игра на многу позиции, вклучително и одбранбениот среден ред и низ напаѓачкиот среден ред. Од неговите рани играчки денови во Витесе, тој првенствено играл во напаѓачка улога, иако созреал во неговата способност да игра во подлабока одбранбена улога. Ван Гинкел е препознаен како солиден, добро заокружен играч кој ги има сите алатки на идна суперѕвезда. На теренот тој е надалеку познат по неговата зрелост на топката, импресивната контрола на топката и широкиот опсег на додавања. Нему му е удобно со двете стапала, прави интелигентни трчања во шеснаесетникот и има исклучителен удар од далечина.[54]
Поранешниот менаџер на Челзи, Жозе Мурињо зборувал за младиот играч, споредувајќи го со англиските великани Френк Лампард и Стивен Џерард. Тој го опишал Ван Гинкел како мотор со огромна физичка моќ. Како и со неколку други, Мурињо побрзал да ја истакне неговата севкупна игра: „Тој покрива фантастична област на теренот дефанзивно и после тоа го има овој инстинкт каде сака да оди во завршните области, сака да постигнува голови. Тој е многу добар во воздухот“.
Статистика
[уреди | уреди извор]Клупска
[уреди | уреди извор]- Обновено на 17 април 2022[55]
Клуб | Сезона | Лига | Национале куп | Лига куп | Европа{ | Останато | Вкупно | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Лига | Нат | Гол | Нат | Гол | Нат | Гол | Нат | Гол | Нат | Гол | Нат | Гол | ||
Витесе | 2009–10 | Ередивиси | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 4 | 0 | |||
2010–11 | Ередивиси | 26 | 5 | 2 | 0 | — | — | — | 28 | 5 | ||||
2011–12 | Ередивиси | 30 | 5 | 4 | 1 | — | 4 | 0 | — | 38 | 6 | |||
2012–13 | Ередивиси | 33 | 8 | 4 | 1 | — | 4 | 3 | — | 41 | 12 | |||
Вкупно | 93 | 18 | 10 | 2 | — | 8 | 3 | — | 111 | 23 | ||||
Челси | 2013–14 | Премиер лига | 2 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | 4 | 0 | |
2018–19 | Премиер лига | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | ||
2019–20 | Премиер лига | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | ||
2020–21 | Премиер лига | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | ||
Вкупно | 2 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | 4 | 0 | |||
Милан (п) | 2014–15 | Серија А | 17 | 1 | 1 | 0 | — | 0 | 0 | — | 18 | 1 | ||
Стоук Сити (п) | 2015–16 | Премиер лига | 17 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | 21 | 0 | ||
ПСВ Ајндховен (п) | 2015–16 | Ередивиси | 13 | 8 | 1 | 0 | — | 2[lower-alpha 1] | 0 | — | 16 | 8 | ||
2016–17 | Ередивиси | 15 | 7 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | — | 15 | 7 | |||
2017–18 | Ередивиси | 28 | 14 | 3 | 2 | — | 2[lower-alpha 2] | 0 | — | 33 | 16 | |||
2020–21 | Ередивиси | 11 | 1 | 0 | 0 | — | 1[lower-alpha 2] | 0 | — | 12 | 1 | |||
ПСВ Ајндховен | 2021–22 | Ередивиси | 21 | 1 | 3 | 0 | — | 11 | 1 | 1 | 0 | 36 | 2 | |
Вкупно | 88 | 30 | 7 | 2 | — | 16 | 1 | 1 | 0 | 112 | 34 | |||
Вкупно | 217 | 49 | 20 | 4 | 3 | 0 | 25 | 3 | 1 | 0 | 266 | 57 |
Меѓународна
[уреди | уреди извор]- Обновено на 14 ноември 2017[56]
Репрезентација | Година | Настапи | Голови |
---|---|---|---|
Холандија | 2012 | 1 | 0 |
2013 | 1 | 0 | |
2016 | 4 | 0 | |
2017 | 2 | 0 | |
Вкупно | 8 | 0 |
Почести
[уреди | уреди извор]ПСВ
- Ередивизија : 2015–16, 2017–18
- Куп на КНВБ : 2021–22
- Јохан Кројф Шилд : 2021,[57] 2022 [58]
Индивидуални
- Трофеј Јохан Кројф : 2012–13 [11]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ 1,0 1,1 „Marco van Ginkel: Overview“. Premier League. Посетено на 29 June 2022.
- ↑ „Van Ginkel confirmed as Chelsea's latest recruit“. UEFA. 5 July 2013. Посетено на 5 July 2013.
- ↑ „Agent: Chelsea interested in Van Ginkel“. ESPN FC. 11 June 2013. Посетено на 5 July 2013.
- ↑ „RKC Waalwijk vs. Vitesse 4 – 1“. US Soccerway. 9 April 2010. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Getting to know Chelsea target Marco van Ginkel“. SB Nation. 27 May 2013. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Ajax vs. Vitesse 4–2“. US Soccerway. 14 August 2010. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Vitesse vs. Roda JC 5–2“. US Soccerway. 29 January 2011. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Vitesse vs. ADO '20 10–1“. US Soccerway. 19 December 2012. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Heracles vs. Vitesse 3–5“. US Soccerway. 23 February 2013. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Chelsea set to secure Van Ginkel as Mourinho's first signing“. Goal.com. 27 May 2013. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ 11,0 11,1 „Marco van Ginkel wint Johan Cruijff Prijs“ (холандски). Vitesse. 14 May 2013. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Vitesse praise Van Ginkel hunters Chelsea, new coach suggests player could be leaving soon“. Sports Witness. 27 June 2013. Архивирано од изворникот на 2014-04-28. Посетено на 5 July 2013.
- ↑ „Agreement reached for transfer of van Ginkel“. Chelsea. 3 July 2013. Архивирано од изворникот на 5 July 2013. Посетено на 3 July 2013.
- ↑ „Chelsea set to complete deal for Marco van Ginkel“. BBC Sport. 4 July 2013. Посетено на 4 July 2013.
- ↑ „van Ginkel signs“. Chelsea F.C. 5 July 2013. Архивирано од изворникот на 8 July 2013. Посетено на 5 July 2013.
- ↑ „First Words: Marco van Ginkel“. Chelsea F.C. 5 July 2013. Архивирано од изворникот на 8 July 2013. Посетено на 5 July 2013.
- ↑ Winter, Henry (18 August 2013). „Chelsea 2 Hull City 0: match report“. The Telegraph. London.
- ↑ „Chelsea's Marco van Ginkel expected to be out for six to nine months after tearing anterior cruciate ligament“. The Telegraph. London. 26 September 2013.
- ↑ Poole, Tim (21 March 2014). „Chelsea starlet Van Ginkel makes comeback“. goal.com. Посетено на 15 September 2020.
- ↑ „Done deal, Marco van Ginkel joins AC Milan“. 31 August 2014.
- ↑ „Empoli vs. Milan 2 – 2“. 23 September 2014.
- ↑ „Marco Van Ginkel taken off on a stretcher, Fernando Torres scores“. 23 September 2014.
- ↑ „Van Ginkel agent troubled by Milan treatment“. 4 November 2014.
- ↑ „Milan vs. Udinese 2 – 0“. 30 November 2014.
- ↑ „Genoa vs. Milan 1 – 0“. 7 December 2014.
- ↑ „More bad news for Marco van Ginkel“. 15 December 2014.
- ↑ „LAZIO VS. MILAN 3 – 1“. 24 January 2015.
- ↑ „PALERMO VS. MILAN 1 – 2“. 4 April 2015.
- ↑ „AC Milan boss Filippo Inzaghi was sent to the stands as his side beat Roma to record a first win in six games“. BBC Sport. 9 May 2015.
- ↑ „Van Ginkel moves to Stoke on loan“. Chelsea FC. Посетено на 10 July 2015.
- ↑ „Marco van Ginkel: Stoke sign Chelsea midfielder on loan“. BBC Sport. Посетено на 10 July 2015.
- ↑ „Chelsea offer Van Ginkel to Stoke in new Asmir Begovic bid“. ESPN FC. 10 July 2015. Посетено на 14 July 2015.
- ↑ „BBC Sport – Stoke City 0–1 Liverpool“. BBC Sport. 9 August 2015.
- ↑ „West Ham 0, Stoke City 0: Marco van Ginkel curses missed opportunity – for himself and team“. Stoke City. Архивирано од изворникот на 17 December 2015. Посетено на 1 February 2016.
- ↑ „Mark Hughes – Marco van Ginkel did well … now we've got one of our own to develop“. Stoke Sentinel. Посетено на 2 February 2016.[мртва врска]
- ↑ „PSV hires Marco van Ginkel“. PSV Eindhoven. 1 February 2016. Архивирано од изворникот на 2016-02-04. Посетено на 2022-12-09.
- ↑ „Utrecht vs. PSV 0 – 2“. Soccerway. 7 February 2016.
- ↑ „NEC vs. PSV 0 – 3“. Soccerway. 14 February 2016.
- ↑ „AZ vs. PSV 2 – 4“. Soccerway. 2 April 2016.
- ↑ „PSV vs. Cambuur 6 – 2“. Soccerway. 1 May 2016.
- ↑ „Eredivisie 2015/2016 – Torschützenliste“.
- ↑ Twomey, Liam (10 August 2016). „Marco van Ginkel will not rejoin PSV Eindhoven because of knee injury“. ESPN.
- ↑ „Van Ginkel extends“. Chelsea Official Site. 31 December 2016. Посетено на 31 December 2016.
- ↑ „Van Ginkel extends and agrees loan“. Chelsea Official Site. 16 July 2017. Посетено на 16 July 2017.
- ↑ Europa League round-up: PSV embarrassed as Utrecht draw, 27 July 2017
- ↑ „PSV Eindhoven 3–0 Ajax“. BBC Sport. 15 April 2018. Посетено на 29 July 2020.
- ↑ „Marco van Ginkel: Chelsea midfielder out for eight months after knee surgery“. BBC Sport. 10 July 2018. Посетено на 10 July 2018.
- ↑ „Van Ginkel renews despite not playing for 2 years“. BeSoccer. 26 June 2020. Посетено на 29 July 2020.
- ↑ „Van Ginkel to remain at Chelsea“. Chelsea F.C. 26 June 2020. Посетено на 29 July 2020.
- ↑ „Marco van Ginkel goes back to Dutch club“. Chelsea F.C. 6 October 2020. Посетено на 7 October 2020.
- ↑ „VAN GINKEL JOINS PSV“. Chelsea. Посетено на 4 August 2021.
- ↑ „Stalemate between Netherlands and Germany“. UEFA. 14 November 2012. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Netherlands – Under-21“. UEFA. Посетено на 27 May 2013.
- ↑ „Marco van Ginkel profile: Chelsea new boy can become 'a hybrid of Frank Lampard and vintage Michael Essien'“. Mirror Football. 5 July 2013. Посетено на 27 November 2013.
- ↑ „M. van Ginkel“. Soccerway. Global Sports Media. Посетено на 4 July 2013.
- ↑ „Marco van Ginkel“. EU-Football. Посетено на 9 September 2015.
- ↑ „Super Cup“. soccerway.com. Посетено на 10 August 2021.
- ↑ „Ajax - PSV“. PSV.nl. 30 July 2022. Архивирано од изворникот на 2022-09-23. Посетено на 30 July 2022.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Voetball International profile (на холандски)
- Netherlands stats at OnsOranje (на холандски)
- Netherlands stats at OnsOranje (на холандски)
Грешка во наводот: Има ознаки <ref>
за група именувана како „lower-alpha“, но нема соодветна ознака <references group="lower-alpha"/>
.