Иван Шишман

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Иван Шишман
бугарски цар
Приказ на Иван Шишман
Владеење 17 февруари 1371 – 3 јуни 1395
Починал(а) 3 јуни 1395(1395-06-03)
Место на смрт Никопол
Претходник Иван Александар
Наследник Иван Страсимир
Придружник на Кира Марија
Драгана Српска
Династија Шишманови
Татко Иван Александар

Јован Шишман или Иван Шишман (?-3. јуни 1395, Никопол) — бугарски цар (1356-јули 1393) (од 1371 година станал владетел). Тој бил син на Јован Александар и Теодора.

Царување[уреди | уреди извор]

Поделба[уреди | уреди извор]

Околу 1356 година во Бугарија дошло до поделба на државата. Цар Јован Александар е на југ со престолниот трон, го дал на неговиот млад син, а северно со престолот Видин, него го дал на неговиот син Страцимир. Поради тие одлуки на царот многу предели ја искористиле неговата слабост и почнале да се делат меѓу себе. На тој начин тогаш се одвил Балчик од Калијакро. Тоа сите го прифатиле како своја цариградска патријаршија.

Односи со Турците[уреди | уреди извор]

Османиите станале опасност за Бугарија после српската катастрофа на Марици 26 септември 1372 година така и Шишман морал да ја предаде својата сестра Тамара во султановиот харем, но Турците сепак во 1378 го освоиле Ихтиман, во 1383 Софија и во 1385 Ниш. Јован Шишман потоа пробал да ја врати власта над Влашката и Добруџската територија во 1386 година, но немал никакаов успех. После победата на Христијан кај Плочникот во 1387 и Билеч во 1388, го прекинал вазализмот кон Турците, но Турската опсада го покорила. Тој за да се спаси на Турците им гп предал Драстар.

Поврзано[уреди | уреди извор]