Лерин
Од Википедија, слободна енциклопедија
Лерин (грчки: Φλώρινα; изговор: Флорина) е град во Егејска Македонија, според современата административна поделба на Република Грција се наоѓа во западниот дел на периферијата Западна Македонија, и е главен град на префектурата Лерин. Сместен е на западниот раб на Пелагонија во Леринското Поле, на надморска височина од 680 метри. Со железничка пруга градот е поврзан со Битола и Солун. Градот има 16.771 жител, од кои се смета дека значаен број е македонско население.
Во Лерин се наоѓа седиштето на организацијата на Македонците во Грција - Виножито.
Содржина |
[уреди] Историја
Името веројатно потекнува од зборот χλωρό (македонски: зелено) што се однесува на климата и вегетацијата на областа. Како град и област со доминантно македонско население, Лерин во историјата дал голем број на македонски борци, револуционери и херои. Во времето на Отоманската империја, во Лерин и Леринско крстосувале повеќе македонски чети кои биле организирани од познатиот револуционер поп Коста од леринското село Буф. Врз основа на леринскиот говор во 1925 година грчката влада под притисок на лигата на народите ќе го изработи Букварот (Абецедарот) за учениците Македонци, кој по запалувањето на возот со кој бил транспортиран беше повторно издаден и промовиран во Солун и Атина во 2006 година. Лерин и леринско ќе дадат и голем број на партизани и борци во ДАГ за време на втората светска војна (1941 - 1945) и граѓанската војна во Грција (1945 - 1949), за што македонското население ќе доживее невиден терор, убиства, мачења и протерувања од своите огништа од страна на грчките власти. Најкрвав настан ќе биде убиството со обезглавување на повеќе млади Македонци и Македонки, од страна на грчките монархофашистички сили и англиските војници, среде бел ден во центарот на Лерин. Денес е актуелна состојбата со земјиштето на кое се наоѓа масовна гробница со тела на Македонци и Грци - борци на Демократската Армија на Грција кои загинале во битката за Лерин.
Во податоците на бугарскиот патеписец Васил К'нчов и Бугарската Егзархија од крајот на XIX век, Лерин бил претставуван како мешан бугарско-турски град.[1] Меѓутоа, по Втората светска војна во Лерин и леринско не се забележани жители кои имаат бугарско или турско самосознание[се бара извор].
[уреди] Населби
Според пописот од 2001, општина Лерин брои 16.771 жител. Населбите во неа се:
-
- Народна секција Флорина (14.555 жители)
-
- град Флорина (14.279 жители)
- село Симос Јоанидис (Σίμος Ιωαννίδης) (Матешница) (276 жители)
- Народна секција Алона
- Народна секција Арменохори
-
- село Арменохори (Αρμενοχώρι) (Арменово) (1.063 жители)
- Народна секција Корифи
- Народна секција Месонисио
- Народна секција Проти
-
- село Проти (Πρώτη) (Кладошница) (103 жители)
- Народна секција Скопија
-
- село Скопија (Σκοπιά) (Горно Невољани) (571 жители)
- Народна Секција Тривуно (10 жители)
-
- село Тривуно (Τρίβουνο) (Трсје) (5 жители)
- село Калогерица (Καλογερίτσα) (Калугерица) (5 жители)
-
[уреди] Родени во Лерин
- Спиро Гулапчев (1856 - 1918) - публицист и издавач, автор на книги за етнографијата на Македонија
- Павле Воскопулос, член на колективното претседателство на политичката партија Виножито,
- Августинос Кантјотис
- Костас Лутсас
- Неџати Џумали
[уреди] Видете исто така
- Виножито, политичка партија на Македонците во Република Грција со седиште во Лерин
- Листа на села во Лерин
[уреди] Надворешни врски
- ВИНОЖИТО, Официјален веб сајт на партијата на Македонците во Република Грција
[уреди] Белешки
- ↑ В. Кѫнчовъ, Македония. Етнография и Статистика, Българско Книжовно Дружество, София, 1900, с. 249
Оваа статија поврзана со географијата на Грција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.| Општини и заедници на префектура Лерин |
|---|
| Аетос • Аминдео • Като Клинес • Мелити • Перазма • Преспес • Филотас • Флорина |
| Варико • Кристалопиги • Лехово • Нимфео |
