Воден
| Воден Έδεσσα |
|
|---|---|
 Водопадите во Воден |
|
| Местоположба | |
 Воден
|
|
| Координати | |
| Управа | |
| Држава: | Грција |
| Периферија: | Централна Македонија |
| Округ: | Постол |
| Население (2001)[1] | |
| - Население: | 18.253 |
| - Површина: | 38,9 км2 |
| - Густина: | 469 жит/км2 |
| Општина | |
| - Население: | 25.619 |
| - Површина: | 321,2 км2 |
| - Густина: | 80 жит/км2 |
| Друго | |
| Часовен појас: | EET/EEST (UTC+2/3) |
| Надм. височина: | 320 м |
| Пошт. бр.: | 582 00 |
| Повик бр.: | 23810 |
| Рег. табл.: | ΕΕ |
| Портал | |
| www.edessacity.gr | |
Воден (грчки: Έδεσσα, до 1923: Βοδενά) е град во Егејска Македонија, денес северниот дел на Република Грција, северозападно од Солун, или поточно во префектурата Постол, со 18.253 жители (2001). Преку железничка пруга Воден е поврзан со Лерин и Битола кон запад, додека пак со Солун кон југоисток. Во непосредна близина на градот се наоѓаат неколку природни езера и водопади, кои се голема туристичка атракција. Воедно, поради неговата околина се претпоставува дека го добил името Воден. Исто така и низ самиот град течат голем број на поточиња.
Содржина |
Демографија [уреди]
Кон крајот на 19 век, Воден е град со мешано македонско и турско население. Христијанското население било разделено меѓу Бугарската Егзархија и Цариградската Патријаршија. По податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев, во 1905 година во Воден имало 3.600 Бугари-егзархисти и 6.280 Бугари-патријаршисти (гркомани), 30 Власи и 270 Роми. Во градот функционирале три школи на бугарски јазик (две основни и едно прогимназијално) и три грчки (две основни и едно прогимназнијално).[2]
Македонците во Воден и воденско [уреди]
Во градот и неговата околина денес живеат голем број на Македонци и македонскиот јазик сѐ уште се зборува во меѓусебната комуникација во повеќе воденски села и во самиот град Воден, а преку репортажа на весникот „Време“ Македонците од Воден и воденско јавно ги искажале своите маки за изумирањето на македонскиот јазик меѓу младите и за зачувувањето на македонските традиции во воденските села[се бара извор]. Македонската организација и политичка партија Виножито планирала да отвори македонски културен центар во градот, но тоа било спречено од грчките власти кои не го признаваат македонското малцинство во Егејска Македонија[се бара извор]. Партијата Виножито својата прва седница на Централниот совет ја одржала токму во Воден на 26 јануари 1997.
Историја [уреди]
Градот Воден и неговата околина имаат богата историја уште од античко време. Градот уште од самото основање припаѓал на античкото македонско кралство, а во околината на денешниот град Воден се наоѓала и македонската престолнита Ајга. Во времето на Отоманската империја, Воден и воденско развиле многу богат македонски културен, национален и економски живот. Покрај панаѓурите кои се организирале, градот бил и попатна станица на некогаш најпрометната релација Солун - Битола. Во голем број се легендите, преданијата и фолклорот од воденскиот крај кој е неизоставен дел од македонскиот фолклор. Етничкиот состав на Воден и воденско масовно се менува по поделбата на Македонија, а поголеми размери добива со насилните иселувања и протерувања на Македонците за време на Граѓанската војна во Грција (1945-1949).
Личности [уреди]
- Вангел Ајановски - Оче, македонски партизан.
- Ташо Ајановски, национален деец.
- Велко Думев, македонски револуционер.
- Георги Урдов, македонски национален деец.
- Григорие Хаџи Ташковиќ, македонски револуционер.
- Благој Калејчев, македонски револуционер.
- Ване Занешев, македонски револуционер.
- Ристо Кордалов, македонски револуционер.
Извори [уреди]
- ↑ Подробни резултати од пописот во 2001 г. PDF (39 МБ) (грчки) (англиски)
- ↑ D.M.Brancoff. "La Macedoine et sa Population Chretienne". Paris, 1905
Оваа статија поврзана со географијата на Грција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.
