Вакцина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Џонас Салк во 1955 година, држи шишиња за одгледување на култура за полио вакцини.

Вакцината е биолошки препарат кој го зголемува имунитетот кон некоја болест.

Видови[уреди | уреди извор]

Инактивирани вакцини[уреди | уреди извор]

Вакцини добиени од цели микроорганизми кои се инактивирани по хемиски, термички или на друг начин. Овие вакцини не можат да ја повратат својата вирулентност, но обезбедуваат послаб имун одговор, поради што е потребно ревакцинирање. Во оваа група спаѓаат вакцината за детска парализа, беснило, колера, инфлуенца.

Атенуирани вакцини[уреди | уреди извор]

Вакцини добиени од живи микроорганизми, кои се ослабени, најчесто со култивација во субоптимални услови (процес наречен атенуација) со што се намалува нивната способност да ја предизвикаат болеста. Несаканите ефекти се јавуваат кога ќе дојде до неконтролирано размножување на бактеријата од вакцината поради имунодефициенција.

Токсоид вакцини[уреди | уреди извор]

Токсоид вакцините се добиени од инактивирани токсини од бактериите кои произведуваат токсини. Примери за вакви вакцини се вакцините за тетанус и дифтерија.

Вакцини со субединици[уреди | уреди извор]

Овие вакцини се добиени од субединици на микроорганизмот кој ја предизвикува болеста, како што се специфични протеини и полисахариди.

Историја[уреди | уреди извор]

Првата откриена вакцина е вакцината против големи сипаници од страна на Едвард Џенер во 1796 година.

Втората генерација на вакцини била воведена во 1880-тите од страна на Луј Пастер, кој ги развил вакцините за птичја колера и антракс.