Бета блокатор

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бета блокатори
β-блокатори
Класа на лек
Пропранолол
Скелетна формула на пропранололот, првиот клинички користен бета блокатор
Употреба Хипертензија, аритмија, и др.
Биолошки таргет бета рецептори
ATC код C07
Надворешни врски
MeSH D000319
AHFS/Drugs.com Drug Classes
Consumer Reports Best Buy Drugs
WebMD medicinenet  rxlist

Бета блокатори се класа на лекови кои воглавно се користат во третман на кардијална аритмија, и да го заштитат срцето од следен срцев удар (миокарден инфаркт) после првиот срцев удар (секундарна превенција).[1] Тие исто така се користат во третманот на хипертензија, иако според сегашните водичи (од 2016) не претставуваат прв избор за иницијален третман за повеќето пациенти.[2][3]

Бета блокаторите се компетитивни антагонисти кои ги блокираат рецепторните места за ендогените катехоламини адреналин (епинефрин) и норадреналин (норепинефрин) на бета адренергичните рецептори.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Freemantle N, Cleland J, Young P, Mason J, Harrison J (јуни 1999 г). beta Blockade after myocardial infarction: systematic review and meta regression analysis. „BMJ“ том  318 (7200): 1730–7. doi:10.1136/bmj.318.7200.1730. PMID 10381708. 
  2. Cruickshank JM (август 2010 г). Beta blockers in hypertension. „Lancet“ том  376 (9739): 415; author reply 415–6. doi:10.1016/S0140-6736(10)61217-2. PMID 20692524. 
  3. Kaplan, Norman M. (октомври 2010 г). Choice of therapy in primary (essential) hypertension: Clinical trials. „UpToDate“.