Диуретик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Диуретик
Класа на лек
УпотребаФорсирана диуреза, хипертензија
ATC кодC03

Диуретик е лек кој го зголемува степенот на уринирање и со тоа обезбедува присилна диуреза. Постојат повеќе групи на диуретици. Сите диуретици го зголемуваат исфрлањето на вода од телото, но секоја група го прави тоа на различен начин.

Класификација[уреди | уреди извор]

Диуретиците може да се поделат на:

  • тиазидни диуретици
  • диуретици кои штедат калиум
  • осмотски диуретици
  • инхибитори на јаглеродната анхидраза

Историја[уреди | уреди извор]

До 1957 година, единствени ефикасни достапни диуретици биле интравенските и интрамускулни живини агенси, чија употреба била проблематична; нивната употреба била ограничена само на пациенти со срцева слабост.[1] Во 1937 и 1938, истражување за механизмот на ацидемија која ја предизвикуваат сулфонамидите покажало дека тие исто така имаат и диуретичен ефект, при што оралната диуретична терапија станала возможна.[1] Седум години подоцна, развојот на ацетазоламидот, инхибитор на јаглеродната анхидраза, помогнал да се разбере механизмот на ацидификацијата на урината и диурезата во бубрежните тубули.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Marvin, Moser.; U. Feig, Peter (ноември 2009 г). Fifty Years of Thiazide Diuretic Therapy for Hypertension. „Arch Intern Med.“ том  169 (20): 1851–1856. doi:10.1001/archinternmed.2009.342.