Антиконвулзив

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Антиконвулзиви
Класа на лек
УпотребаЕпилепсија
Биолошки таргетМозокот
СинонимиAntiepileptic drugs, antiseizure drugs
ATC кодN03

Антиконвулзиви (исто така познати како антиепилептични лекови) се разновидна група на фармаколошки агенси кои се користат во третманот на епилептични напади. Антиконвулзивите се повеќе се користат во третманот на биполарно растројство[1] и гранично растројство на личноста,[2] бидејќи делуваат како стабилизатори на расположението, но и во третманот на невропатска болка.[3]

Првиот ефективен лек кој се користел во третманот на епилепсија е калиум бромид, се до откривањето на фенобарбитал во 1912 од кога се откриени голем број на антиконвулзиви.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Keck, Jr., Paul E.; McElroy, Susan L.; Strakowski, Stephen M. (1998 г). Anticonvulsants and antipsychotics in the treatment of bipolar disorder.. „The Journal of Clinical Psychiatry“ том  59 (Suppl 6): 74–82. PMID 9674940. 
  2. American Psychiatric Association, and American Psychiatric Association. Work Group on Borderline Personality Disorder. Practice guideline for the treatment of patients with borderline personality disorder. American Psychiatric Pub, 2001.
  3. Rogawski, Michael A.; Löscher, Wolfgang (2004 г). The neurobiology of antiepileptic drugs. „Nature Reviews Neuroscience“ том  5 (7): 553–564. doi:10.1038/nrn1430. PMID 15208697. http://www.nature.com/nrn/journal/v5/n7/abs/nrn1430.html.