Книга за смеата и за заборавот

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Книга за смеата и за заборавот  
Автор Милан Кундера
Преведувач Елизабета Трпковска
Јазик француски
Издавач Табернакул
Издадена оригинал - 1979 / на македонски - декември, 2008
Страници 292 страни, 120mm x 200mm, полутврда подврска
ISBN 978-9989-171-90-1

Книга на смеата и заборавот е роман на чешкиот писател Милан Кундера од 1979 година.

Осврт кон книгата[уреди | уреди извор]

Според зборовите на самиот автор, оваа книга е роман во форма на варијации. Различните делови одат еден по друг, како различни етапи на некое патување што води во внатрешноста на некоја тема, во внатрешноста на некоја мисла, на една единствена ситуација чиешто сфаќање се губи во бесконечноста.

... Ова е роман за смеата и за заборавот, за заборавот и за Прага, за Прага и за ангелите.“[1]

Прв дел: Изгубените писма[уреди | уреди извор]

Се случува во 1971. Тоа е приказна за Марек потонат во неговите сеќавања за минатото и за жената по име Здена. Уште на почетокот се опишува една фотографија сликана на 21 февруари 1948, каде Владимир Клементис стои до Клемент Готвалд. Кога Клементис бил оптужен во 1950, истиот бил избришан од фотографијата од страна на државната пропаганда [2] [3] Овој кус пример за чехословачката историја го подвлекува мотивот на заборавот во оваа книга.

Втор дел: Мајката[уреди | уреди извор]

Маркета ја поканува свекрва и` да ги посети нејзе и Карел после одредени недоразбирања. Таа останува кај нив во текот на викендот иако Маркета во себе е против таа посета на старата жена имајќи и причина за истото. Во неделата наутро, Ева - пријателка на Карел и Маркета - пристигнува на гости кај нив и на мајката е претставена како братучетка на Маркета. Во текот на расказот се обелоденува дека Ева му е љубовница на Карел. Таа љубовна врска понатаму, по сугестија на Маркета, прераснува во една поинаква љубовна врска која сите тројца ја одржуваат долги години. Овој дел зборува за сеќавањето.

Трет дел: Анѓелите[уреди | уреди извор]

Во овој дел главно се раскажува за настаните откако Русите ја окупирале Чехословачка, особено за делот кога Кундера автобиографски зборува за времето кога пишувал хороскопи во нечие друго име. Тука мотив е смеата, но по извесни обелоденувања на наводниот астролог, смеата се претвора во грижа. Шегата направена во име на еден истакнат член на партијата го доведува во прашање животот и безбедноста на неговата соработничка.

Четврти дел: Изгубените писма[уреди | уреди извор]

Тамина, жена која работи во некое кафуле, сака да си ги земе назад своите љубовни писма и дневници кои останале во Прага откако таа и нејзиниот починат сопруг скришум заминале од земјата. Еден од муштериите, Иго, кој потајно е вљубен во неа се понудува да и` помогне да си ги врати писмата доколку Биби, нејзината пријателка, не замине за Прага. Тамина се согласува на се`, дури и да спие со Иго кон кој чувствува одбојност, само за да си ги врати назад своите спомени меѓу кои и оној на ликот на нејзиниот починат сопруг. Тука главен мотив е заборавот кој полека ги брише спомените.

Петти дел: Литост[уреди | уреди извор]

Овој дел започнува со прикажување на ликот на една провинцијалка, Кристина, која започнува врска со еден студент по книжевност и филозофија и покрај тоа што е мажена. Се објаснува чешкиот термин литост за кој писателот не можел да најде соодветен синоним на француски јазик - односно, дека литост е некој вид на непријатно чувство кога некој се чувствува духовно бедно. Ова чувство е присутно кај поетот во кој се вљубува Кристина. Литоста се појавува и кога Кристина доаѓа да се сретне со него во Прага и кога овој дотогаш возвишувајќи ја, ја здогледува во едно поинакво светло. После средбата со поетите кои носат имиња на славни светски поети, како на пр. Гете, и после разговорот со еден од нив кој ја глорофицира Кристина, студентот сепак се чувствува исполнет од љубовта на Кристина но веднаш потоа, после неуспешната ноќ, повторно со него завладува чувството на литост.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Официјална интернет-страница на Табернакул
  2. [1] Фотографија од Готвалд и Клементис од 21 февруари 1948, Прага, Чехословачка Czech News Agency, ctk.cz .
  3. [2] Изменетата фотографија од Готвалд и Клементис од 21 февруари 1948, Прага, Чехословачка, Czech News Agency, ctk.cz .

Надворешни врски[уреди | уреди извор]