Казашка азбука е термин кој се користи да се означат три различни писма кои се користат за запишување на казашкиот јазик. Кирилицата е официјално писмо во Казахстан и се користи за запишување на јазикот, како и во покраината Бајан-Олги во Монголија. Кирилицата била воведена во 1940 година и истата се користи од казашката дијаспора во Русија, Киргистан, Туркменистан и Узбекистан. Латиницата е заснована на турската азбука и се користи неофицијално од казашката дијаспора во Турција, Германија, САД и останатите западни држави. Латиницата била воведена за запишување на јазикот во периодот од 1927 до 1940 година. Арапското писмо се користи за запишување на казашкиот јазик во НР Кина во префектурата Алтај и Автономната префектура Или Казак.[1] Исто така, ова писмо се користи во Иран и Авганистан и ова писмо се користело за запишување на јазикот до 1927.
Буквите A, E, I, O, Q, U , Y, A’, Y’, I’ се сметаат за самогласки, додека останатите се согласки. Исто така, два диграфа, ЈУ и ЈА, се сметаат за самогласки.
Барлық адамдар тумысынан азат және қадір-қасиеті мен кұқықтары тең болып дүниеге келеді. Адамдарға ақыл-парасат, ар-ождан берілген, сондықтан олар бір-бірімен туыстық, бауырмалдық қарым-қатынас жасаулары тиіс.
Barlwk adamdar tumwswnan azat ja’ne kadi’r-kasieti’men ky’kwktarw teng bolwp dyniege celedi’. Adamdargha akwl-parasat, ar-ojdan beri’lgen, sondwktan olar bi’r-bi’ri’men tuwstwk, bauwrmaldwk karwm-katwnas jasaularw tii’s.
Сите човечки суштествa се раѓaaт слободни и еднакви по достоинство и правa. Tиe се обдарени со разум и совест и требa да се однесувaaт еден кон друг во дуxот на општочовечкaтa припaдност.
Белешки: Јазиците кои не се или не биле пишани или за кои не се знае кое писмо корстат или користеле, не се прикажани во шаблонот. Хазарскиот користел и хебрејско, кирилично, латинично и арапско писмо. Старотурскиот користел и брахмиско и ујгурско писмо. Лопскиот и афшарскиот користат и латиница.
