Витачишта

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Витачишта
Κρηνίδα
Витачишта is located in Грција
Витачишта
Витачишта
Местоположба во областа
Витачишта is located in Ениќој (општина)
Витачишта
Местоположба на Витачишта во Општина Долна Џумаја и областа Централна Македонија
Координати: 40°59′N 23°59′E / 40.983° СГШ; 23.983° ИГД / 40.983; 23.983Координати: 40°59′N 23°59′E / 40.983° СГШ; 23.983° ИГД / 40.983; 23.983
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругСерски округ
ОпштинаЕниќој
Општ. единицаЌупќој
Надм. вис.&10000000000000131000000131 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно573
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Витачишта (грчки: Κρηνίδα, Кринида)[2] — село во Општина Ениќој во Серски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 54 километри источно од градот Сер и на 12 километри јужно од Радулево.

Селото се наоѓа на надморска височина од 131 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Во отоманските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Зихна од 1659-1660 година е забележано дека Витачишта има 43 домаќинства[3].

Селото во текот на 19 век се наоѓало во Демирхисарската каза во составот на Отоманското Царство. Селото било населено со мешано население. Во Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, селото се состоело од 299 семејства со 90 Турци и 700 Грци[4]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 100 Македонци, 175 Турци, 1100 Грци[5][6]. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 1650 Грци[7].

Грција[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.

Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.

Во 1927 година, селото било прекрстено во Кринис[8].

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1928 година во селото биле сместени 49 грчки семејства со 186 лица[9]. Во 1928 година, бројот на населението бил 1296 лица, додека во 1940 година селото броело 1669 жители.

Селото според пописот од 1951 година броело 1612 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1538 жители, во 1971 година имало 1105 жители, во 1981 година имало 1204 жители, додека во 1991 година имало 834 жители[10]. Денеска, населението на селото е 573 жители според пописот од 2011 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 1669 1612 1538 1105 1204 834 568 573
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Αρμπατζίκ -- Στέρνα
  3. Турски извори за българската история (т. VIII), предговор и съставителство Е. Грозданова, издание на Главно управление на архивите при Министерския съвет, Архивите говорят, т. 13, София 2001, с. 291.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 146-147.
  5. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 182.
  7. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 202-203.
  8. Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  9. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  10. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 47.