Бора Бора

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Настанок[уреди | уреди извор]

Островот Бора Бора

Бора Бора се издигнал од морето како голем вулкан пред 3 милиони години и околу него израснал корален прстен. Минијатурните корални полипи живеат во камените оклопи кои ги излачуваат користејќи го калциумот кој го извлекуваат од плитките тропски мориња. Камените оклопи на една колонија полипи полека растат и така се создава гребенот. Како што се ладела океанската кора, така вулканот почнал да тоне, а коралот и понатаму продолжил да расте, така што островот и лагуната останале внатре во прстенот од коралниот гребен. Со текот на времето островот ќе се исчезне и ќе остане само атол, односно лагуна опкружена со корален гребен.

Бисерот на Тихиот Океан[уреди | уреди извор]

Податотека:Бора Бора.jpeg
Плажа - Бора Бора

Овој идиличен тропски остров има прекрасни плажи, палми што се нишаат и нежна сина лагуна. Бисер на Тихиот Океан, место кое е најблиску до рајот на Земјата, остров од соништата - тоа се епитетите со кои луѓето опишувале островот Бора Бора. Бора Бора е остров кој се наоѓа во самото средиште на Француската Полинезија, една од најубавите целини во островската група Ливард ( Leeward ), на Друштвените Острови. Блескавите плажи со бел песок порабени со палми, тиркизните ридовии грстовите сјајни цветови од хибискус се протегаат крај кристално бистрата лагуна. Тропските температури се движат меѓу 24 и 28°C ги намалува свежото ветре кое доаѓа од исток. Постои само еден пловен премин низ кој може да се помине меѓу прстенот од корални острови, кои локалното население го нарекло Мотус. Поради тоа, лагуната е природно престаниште. Освен главен централен остров, двапати поголем од Гибралтар ( 12km квадратни ), постојат и два помали - Тупуа ( Toopua ) и Тупуаити ( Toopuaiti ). Сите овие острови се остатоци од вулкански кратер кој еродирал. Два остри нерамни врови доминираат над Бора Бора: Пахија, висок 660m и малку повисок Отеману со совоите 725m.

Народи и истражувачи[уреди | уреди извор]

Полинизејците на островот се доселиле пред 1.100 години и на него постојат неколку древни храмови. Во еден од нив има камени плочи, на кои се врежани свети желки. Холандискиот истражувач Јакоб Рогевен ( Jacob Roggeveen ), го посетил Бора Бора во 1722 година и така станал првиот Европеец што тука стапнал. Капетанот Џемс Кук ( James Cook ), британски истаржувач и морепловец, го здогледал островот во 1769 година, но се закотвил на влезот во пристаништето дури во декември 1777 година. Кук запишал дека името на островот Бола Бола ( што значи првороден ), иако можеби поточно би било Пора Пора, бидејќи доселениците од Полинезија не можеле да ги изговорат гласовите б и л.

Прв европски доселеник[уреди | уреди извор]

Прв доселеник од Европа бил Џемс Конор ( James Connor ), кој во 1792 година преживеал бродолом на британскиот китоловец Матилда. Тој се оженил со Полинезијка и се населил на најјужнататочка од островот што ја нарекол Матилда Поинт. Денец тоа место е познато под името Матира Поинт. Островот во 1895 година станал дел од Француската Полинезија.

Современ период[уреди | уреди извор]

Податотека:Bora-bora.jpg
Современи престои

Пистата изградена на Моту Муте, за време на војната, денес е дел од аеродромот од кој туристите со чамци се превезуваат преку лагуната до главното место Ваитапе. По денот поминат во сончање и уживање во песокот и блескавата вода, тропскиот залез на сонцето на Бора Бора е огнен и краток. По него островот останува во целосен мрак, што го прават уште погуст завивањето на ветерот низ палмините гранки и ударите на брановите во гребените.

Фимски екипи[уреди | уреди извор]

Бора Бора нагло го прифатила западниот начин на живеење, веднаш по првата американска ,, инвазија ‘‘ во 1928/29 година. Тогаш тука дошла филмска екипа што го снимила немиот филм Табу, трагична приказна за ловец на бисери кој ги прекршил законите табу. Тоа била само најава за доаѓањето на Американците кои за време не Втората светска војна го користеле островот како база за морнарицата и аеродормот со 600 војници. Италијанската филмска екипа дошла во Бора Бора во 1979 година за да го сними филмот Ураган, на Дино де Лаурентис, кој е римејк на една мелодрама во 30-тите години.

Писатели што пишувале за Бора Бора[уреди | уреди извор]

Американскиот писател Џемс Мичнер ( James Mitchener ), рекол дека тоа е најубавиот остров во свеото и истото послужило за пример во неговата книга Tales of the south Pacific, каде што тој го нарекол Бали Хаи. За него е напишана и песна која се појавува во кјузиклот Sauth Pacific на Роџес ( Rodgers ) и Хамерштајн ( Hammerstein ) од 1949 година.

Користена литература[уреди | уреди извор]

Издавачка куќа: ,, МА-ТИСК ‘‘, Марибор, 2008 год.

За издавачот: Грегор Медвед

Главен и одговорен уредник: Лавинија Стојановска

Превод: Лазо Глигороски