Петар Багратион

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Петар Багратион
{{{живеел}}}
George Dawe - Portrait of General Pyotr Bagration (1765-1812) - Google Art Project.jpg
Питер Иванович Багратион, руски: Пётр Ива́нович Багратио́н  ; Кизjarар, 1765 година - Сима, 12 септември 1812 година ) бил руски генерал и воен водач, по потекло од грузиското кралско семејство. Тој бил студент и современик на Суворов и Кутузов и станал херој за време на одбраната на Русија од инвазијата на Наполеон во 1812 година. 

Рани скокања[уреди | уреди извор]

Тој ја започнал својата воена служба во 1782 година . и служеше на Кавказ неколку години. Учествувал во опсадата на Очаков ( 1788 ), во руско-турската војна (1787–1792) и на маршот во Полска ( 1794 ). Суворов го ценеше Баграција, така што Баграција била негов придружник во кампањите на Италија и Швајцарија во 1799 година . година. Тој особено се издвојуваше за окупацијата на градот Бреша .

Учество во војни[уреди | уреди извор]

Особено се истакнал во војните од 1805 година. Со мал покровител успешно се спротивставил на постојаните напади на петпати поголем од бројот на трупите во битката кај Холабрун во 1805 година. Во тоа време биле повредени половина од луѓето, но тој дозволил успешно повлекување на најголемиот дел од армијата со Кутузов на кормилото. Во битката на Аустерлиц на 2 декември 1805 година се борел против левото крило на француската армија под команда на acохан Мира и Jeanан Лана . Тој се борел храбро и упорно во битките на Ејлау, Хилсберг и битката кај Фридланд .

Во финската војна од 1808 година, тој командувал со поделба и корпус. Тој направи особено смел марш низ замрзнатиот Фински Залив кога ги окупира Оландските острови . Во 1809 година, тој ја водеше руската војска против Турците во битките со Рас и Татар. Тој бил унапреден во 1809 година во генерал пешадија. Поради дејствијата во текот на тие години, Лео Толстој го опишал во романот Војна и мир .

Наполеоновата инвазија на Русија и смртта на Баграција[уреди | уреди извор]

Баграцијата е 1812 година командувана со 2-та армија на запад. Иако бил поразен во битката кај Могилев на 23 јули 1812 година, тој се приклучи на главната армија на Баркли де Толи. На битката кај Бородин на 7 септември 1812 година, тој го водел левото крило и потоа бил фатално ранет. Починал на 12 септември 1812 година. Цар Николај I Павлович изградил споменик на Баграција на местото на Битката кај Бородино.

Сталин е навредлив од 22 јуни 1944 година наречена Операција Баграција . Кога Советскиот Сојуз ја анектирал 1945 година . германскиот град Ејлау, каде се водела битката во 1807 година, градот го добил името Баграционовск .

Литература[уреди | уреди извор]

 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]