Ласло Краснахоркаи

Ласло Краснахораки

Ласло Краснахоркаи (унгарски: Krasznahorkai László), (1954, Ѓула, Унгарија) — современ унгарски писател и нобеловец.

Животопис

Ласло Краснахоркаи е роден во 1954 година во Ѓула. Студирал право во Сегед, а потоа унгарски јазик во Будимпешта. Од 1983 година работи како професионален писател.

Творештво

Краснахоркаи е автор на поголем број прозни дела кои се преведени на повеќе европски јазици: шпански, полски, германски, француски, шведски, чешки, српски, бугарски, украински, и англиски. Исто така, неговиот расказ "Последниот брод" е објавени на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ "Сецирање на живо", во издание на издавачката куќа "Темплум".

Негови поважни дела се:

• Сатанско танго (роман), 1985 година
• Околности за милост (раскази), 1986 година
• Меланхолија на отпорот (роман), 1986 година
• Затвореникот од Урга (роман), 1992 година
• Војна и војна (роман), 1999 година
• Рид на север, езеро на југ, патишта на запад, река на исток (роман), 2003 година
• Напуштеност и безнадежност под небото (роман), 2004 година

Признанија

Краснахоркаи е добитник на повеќе награди, како што се:

• Наградата „Атила Јожеф“, 1987 г.
• Наградата на Кругот на Микец Келемен (Холандија), 1987 г.
• Наградата „Тибор Дери“, 1992 г.
• Наградата „Шандор Мараи“, 1997 г.
• Наградата „Кошут“, 2004 г.
• Нобелова награда за литература, 2025 г.