Необарок

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Судската палата во Минхен, Германија.
Операта Гарние во Париз, Франција.
Митрополитската резиденција во Битола, Македонија.
Градскиот дом на Белфаст, Северна Ирска.

Необарок или барокна возобноваистористички архитектонски стил кон крајот на XIX век[1] кој зајмува разни архитектонски и вајарски елементи од барокот. Овие елементи биле важен дел од наставната програма во Вишата школа за убави уметности во Париз (École des Beaux-Arts) во втората половина на XIX век, која извршила големо влијание врз архитектурата во Франција и во странство. Од неа произлегол и стилот бозар (Beaux-Arts), наречен по установата.

Поради својата величественост, стилот се проширил низ разни земји во светот и се здобил со статус на државна архитектура во европските сили како Британија и Франција, но и како одраз на државноста на новообединетите земји како Германија и Италија.

Значајни примери[уреди | уреди извор]

Поважни архитекти[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Библиографија[уреди | уреди извор]

  • James Stevens Curl; "Neo-Baroque." A Dictionary of Architecture and Landscape Architecture; Oxford University Press. 2000. — Encyclopedia.com

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Baroque/Baroque Revival“. Buffaloah.com. конс. 15 август 2012. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]