Диомед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Диомед

Диомед (грчки јазик Διομήδης) (латински јазик Diomếdes) во грчката митологија бил син на Тидеј и Дејпила кој станал крал на Аргос, наследувајќи го својот дедо Адраст.[1] Особено е познат по своето учество во тројанската војна. Хомер во својата „Илијада“ го опишува, со Ајант, како втор најдобар ахејски војник по Ахил. Заедно со Херакле и Одисеј бил најмил јунак на Атена.

Името на Диомед е сложенка од два грчки збора:

  • грчки јазик Διος = „бог
  • грчки јазик μηδομαι = „мисли

што би значело „лукав како боговите“.

Митологија[уреди | уреди извор]

Диомед, Одисеј и Паладијум
Диомед и Атина

Пред тројанската војна[уреди | уреди извор]

Диомед бил еден од Епигоните, синови на паднати војници, [2] кои се бореле против Теба, а организирале воен поход чија цел била да се освети смртта на нивите татковци.

По смртта на својот татко Тидеј, Диомед се оженил со Егијалеја од Арга и тамо се одомаќил. Иако био полноправен граѓанин на Арга, Диомед постојано смислувал завера како да го симне кралот, а кога по некое време и го превзел кралството, ги убил сите предавници, освен Терзит кој успеал да побегне. На престол го вратил својот дедо Енеј.

Кога Енеј го предал кралството на својот зет Андемон и се упатило во Арг кај Диомед, на пат го убил Терзит. Диомед, и покрај големата потрага не можел да ги пронајде убијците, па , на местото каде е закопан неговиот дедо, во негова част основал град и го нарекол по неговото име.

Диомед бил и еден од бројните стројници наЕлена, кој положил му заклетва на Менелај дека ќе, кога и да му биде потребно, ќе му пружи помош.

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Менелај.

Тројанска војна[уреди | уреди извор]

Диомед во тројанската војна пошол со флота од осумдесет бродови и тоа била, по агемемновата флота од сто брода и несторовата од девеесет, трета морска сила на Ахајците. Диомед, по Ахил, завземал второо место меѓу извонредните грчки јунаци под Троја. Бил силен и вешт војник и многу верен и храбар борец. Неговата мудрост била неоспорлива, па ја признавале и кралеви многупо стари од него, како Агамемнон и Нестоа. Диомед на патрокловите погребни игри, заедно со Ајант го освоил првото место во бокс [3].

Кога во тројанската војна Одисеј го заробил синот на Пријам, пророкот Хелен и од него дознал дека Троја не може да биде освоена, ако не се изнесе од градот „паладиумот“ кој го штител градот, Одисеј и Диомед тргнале по него. Диомед на рамената на Одисеј влегол во градот, но не го пуштил Одисеј да влезе и тој со него. Кога се вратил Диомед со „паладијумот“, Одисеј бил многу бесен и се обидел да го убие Диомед и на себе да си ја припише заслугата, но Диомед го видел неговиот одраз во месечината, се свртел и го разоружал, а потоа заедно се вратиле во логорот.

Додека бил отсутен Ахил, Диомед станал најмоќен ахејски војник кој во борбите убил бројни Тројанци. Неговата храброст и јунаштво го приметиле и Енеј, синот на Афродита, и стрелецот Пандар кој потоа и го нападнале и успеале тешко да го ранат. И покрај тоа, тој со несмалена жештина, продолжил да се бори. Го убил Пандар со своето копје, а на Енеј му фрлил голема карпа и така тешко го ранил. Афродита за да го спаси својот син, се вмешала во судирот и го зграбила Енеј и побегнала со него. Диомед ја нападнал и Афродита и ја ранил, а таа го испуштила Енеј и побрзала на Олимп да се пожалина Зевс. Кога онесвестениот и ране Енеј го зел Аполон, Диомед и него трипати го нападнал, но се сетил и дека Атена го советувала дека не сме да нападне ниту еденг бог.[4].

Додека Диомед се борел со Хектор, го здогледал Ареј, богот на војната, дека се бори на страна на Тројанците и се присетил на советот од божицата Атена, па заповедал на својата војска да се повлаче, меѓутоа, божицата тогаш го охрабрила да се врати во битката. Кога Диомед, подоцна во борбата го ранил Ареј со копје тој морал да се врати на Олимп, а Тројанците биле приморани да се повлечат.

По Тројанската војна[уреди | уреди извор]

Божицата Афродита никогаш не му го опростила на Диомед учествувањето во тројанската војна, па додека тој се борел, ја уверила неговата жена Егијалеја да се омаѓи за друг маж и него да го постави за крал на Арга. Диомед, кога пристигнал во своето кралевство и видел шта се случило, не сакал ништо лошо да и направи на својата жена, а не сакало ниту да остане, па отишол во Италија кад ги основал градовите Бриндизи и Arpus Hippium.

По доаѓањето во Италија, Диомед повторно се сретнал со својот стар непријател Енеј [5], па жителите на Лација ја посетиле неговата кралска палата и се обиделе да го убедат да ја поведе нивнаа војска против трупите на Енеј. Диомед ја одбил понудата и им рекол дека во Италија дошол да живее мирно, но и дека во својот живот убил премногу Тројанци.

Божицата Атена на Диомед му ја дала бесмртноста која била наменета за неговиот татко Тидеј, па и тој станал бог, кого под различни имиња го почитувале во Италија.

Извори[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

  • Замаровски 1985, стр. 67.
  • Есхил, „Седморица против Тебе
  • Хомер, „Илијада“ 3. певање
  • Хомер, „Илијада“ 5. певање
  • Вергилије Енејида