Ахил

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Гневот на Ахил, од Франсоа-Леон Бенувиљ (François-Léon Benouville) 1859)

Ахил, Ахилеј или Ахилес (гр.Άχιλλεύς) во грчката митологија син на кралот Пелеј и на божицата Тетида, главен јунак во Илијадата[1] и, воедно, најголем грчки јунак. Мирмидонците, племе од Македонија, си имале крал по име Пелеј со царски двор во Фтија. Ахил растел и се воспитувал според македонските кралски обичаи, со кралски другари и придружба во учењето, игрите и борбите [1]. Претставен е како слика на отприлика совршен човек. Тој верува во чест, не лаже, и убива само кога е во опасност. Неизмерната сила се крие во неговата слаба точка (ахиловата пета) за што зборува легендата дека неговата мајка кога го родила го фатила за петтата и го потопила во реката Стикс за да го направи бесмртен, единствено место каде водата не допрела била неговата пета, а воедно и единствениот ранлив дел кој принцот Парис случајно ќе го открие и ќе ја заврши легендата за Ахил.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Artur Koterel, Rečnik svetske mitologije, Nolit, Beograd, 1998, стр.200.
  2. Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str.568 - 579.