Јазици во Боливија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Боливија Јазици во Боливија Боливија
Официјален јазик шпански јазик, ајмарски јазик, араонајски јазик, баурејски јазик, чикитански јазик, каничански јазик, кавинењски јазик, кајувавски јазик, чакопски јазик, чимански јазик, есе-еханки јазик, гварански јазик, гварасувејски јазик, гварајуански јазик, итонамајски јазик, лекоански јазик, калавајски јазик, мачинерски јазик, рејесански јазик, мохењо-тринитарио, мохењо-игнасијано, морејски јазик, мосетенски јазик, мовимајски јазик, пакаварски јазик, пукински јазик, кечуански јазик, сирионски јазик, такански јазик, тапиетејски јазик, торомонски јазик, уруански јазик, венајечки јазик, јаминавски јазик, јукиски јазик, јуракарејски јазик и ајореојански јазик
Демографија на Боливија

Јазиците во Боливија е поим со кој се опфаќаат сите јазици кои се зборуваат на територијата на Републиката. Сите староседелски јазици, заедно со шпанскиот, се официјални јазици во државата, односно 37 јазика.[1] Најдоминантни јазици се шпанскиот, ајмарскиот, кечуанскиот и гваранскиот јазик. Сите официјални јазици се изучуваат низ училиштата.

Шпанскиот јазик го зборуваат 60.7% од населението, кечуанскиот го зборуваат 21.2% од населението и ајмарскиот јазик го зборуваат 14.6% од населението. Според Националниот институт за статистика од 2007, 28.1% од населението на Боливија зборува како мајчин јазик еден од староседелските јазици. Оваа бројка се зголемила на 29.4% во 2008 година.

Официјални јазици[уреди | уреди извор]

Според уставот од 2009 година, официјални јазици во Боливија се: шпански јазик, ајмарски јазик, араонајски јазик, баурејски јазик, чикитански јазик, каничански јазик, кавинењски јазик, кајувавски јазик, чакопски јазик, чимански јазик, есе-еханки јазик, гварански јазик, гварасувејски јазик, гварајуански јазик, итонамајски јазик, лекоански јазик, калавајски јазик, мачинерски јазик, рејесански јазик, мохењо-тринитарио, мохењо-игнасијано, морејски јазик, мосетенски јазик, мовимајски јазик, пакаварски јазик, пукински јазик, кечуански јазик, сирионски јазик, такански јазик, тапиетејски јазик, торомонски јазик, уруански јазик, венајечки јазик, јаминавски јазик, јукиски јазик, јуракарејски јазик и ајореојански јазик[1][2]

Демографија[уреди | уреди извор]

јазик народ процент
кечуански 2,281,198 25.08%
ајмарски 1,525,321 16.77%
гварански 62,575 0.69%
други староседелски 49,432 0.54%
шпански 6,821,626 75.01%
странски 250,754 2.76%
само староседелски 960,491 10.56%
староседелски и шпански 2,739,407 30.12%
шпански и странски 4,115,751 45.25%
само шпански 4,082,219 44.89%
сите староседелски 3,918,526 43.09%

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Устав на Боливија, Член 5-I: Son idiomas oficiales del Estado el castellano y todos los idiomas de las naciones y pueblos indígena originario campesinos, que son el aymara, araona, baure, bésiro, canichana, cavineño, cayubaba, chácobo, chimán, ese ejja, Guaraní, guarasu'we, guarayu, itonama, leco, machajuyai-kallawaya, machineri, maropa, mojeño-trinitario, mojeño-ignaciano, moré, mosetén, movima, pacawara, puquina, quechua, sirionó, tacana, tapieté, toromona, uru-chipaya, weenhayek, yawanawa, yuki, yuracaré y zamuco.
  2. „Kids Encyclopedia“. Kids.britannica.com. 8 февруари 2009. http://kids.britannica.com/comptons/atlas?geogId=31. посет. 30 август 2010 г. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]