Нуклеарна физика

Од Википедија

Нуклеарната физика е гранка на физиката концентрирана на јадрото на атомот.

Темава вклучува:

• Јака нуклеарна сила
• Радиоактивност
• Модели на јадрото
  • liquid drop model
  • shell model
  • interacting boson model
• Фисија
• Фузија
• Нуклеарни реакции

Примена

• Нуклеарна магнетна резонанса
• Месбауеров ефекат (Mössbauer effect)
• Нуклеарна медицина
• Нуклеарна енергија
• Нуклеарно оружје

[уреди] Историја

Радиоактивноста ја открил францускиот научник Анри Бекерел во 1896 додека работел на фосфоросцентни материјали. Овие материјали светат во мрак доколку предходно се изложат на светлост, тој мислел дека сјајот произведен во катодични зракови цевки од страна на X-зраци можеби е поврзан со фофоросценцијата. Затоа завиткал фотографска плочка (plate) во црна хартија и ставил разни фосфоросцентни минерали на неа. Добивал негативни резултати се додека не почнал да користи ураниумови соли. Резултатот од овие синтези бил длабоко поцрнување на плочките.

Сепак набрзо станало јасно дека поцрнувањето нема поврзаност со фосфоросценцијата затоа што плочките црнеле и во мрак. Станало јасно постои некоја друга врста зрачење, кое продира преку хартија и предизвикува црнење на плочките.

Отпочеток се мислело дека зрачењево е поврзано со ново откриените x-зраци. Сепак покасните истражувања на Бекерел, Пјер Кири, Марија Кири, Ернест Радерфорд и други откриле три различни видови радиоактивности: алфа, бета и гама распад.

Опасноста од радиоактивност не е откриена веднаш. Акутното радиоактивно труење е брзо откриено. Не се знаело дека внесувањето во организмот на радиоактивни материјали предизвикува канцер или други сериозни проблеми. Многу лекари и фирми почнале да рекламираат радиоактивни супстанци како лекови.

За време на втората светска војна, се дошло до идејата дека радиоактивната енергија може да се користи како оружје за масовно уништување.

Покасно се развиени нуклеарни реактори за подморници, бродови и за комерцијална употреба.