Јоханес Кеплер

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Јоханес Кеплер
Johannes Kepler 1610.jpg
Портрет од 1610 на Јоханес Кеплер од непознат уметник
Роден 27 декември 1571
Вајл дер Штат кај Штутгарт, Германија
Починал 15 ноември 1630
Регенсбург, Баварија, Германија
Живеалиште Баден-Виртемберг; Штаерска; Чешка; Горна Австрија
Полиња астрономија, астрологија, математика и природонаука
Установи Универзитет на Линц
Образование Тибингенски универзитет
Познат по Кеплерови закони за планетарно движење
Потпис

Јоханес Кеплер (герм. Johannes Kepler, 27 декември 157115 ноември 1630) — германски математичар, астроном и астролог и клучна фигура во астрономската револуција на 17 век. Тој е најпознат за неговите закони за планетарно движење, кодифицирани од други астрономи според основата на неговите дела „Нова астрономија“, „Хармонии на светот“ и „Епитом на Коперниковата астрономија“.

Пред Кеплер, планетарните орбити били пресметувани преку комбинации на кружните движења на небесни сфери. По Кеплер, астрономите го смениле своето внимание кон орбитите - патишта кои можат математички да се претстават како елипси.[1][2][3] Кеплеровите закони исто така овозможиле една од основите на теоријата на Исак Њутн за универзална гравитација.

За време на неговата кариера, Кеплер бил учител по математика во семинарско училиште во Грац, Австрија, асистент на астрономот Тихо Брахе, дворскиот математичар на императорот Рудолф II; математичар во Линц, Австрија и советник на генералот Алберт фон Валенштајн. Тој исто така извршил голем придонес на полето на оптиката, измислил подобрена верзија на рефрактирачкиот телескоп (Кеплеров телескоп) и помогнал да се легитемизираат телескопските пронајдоци на уште еден научник од неговата генерација, Галилео Галилеј.

Кеплер живеел во доба каде немала јасна граница меѓу астрономијата и астрологијата, но имало голема поделеност на астрономијата на две гранки - математичка и физичка (гранка на попрестижната дисциплина природонаука). Кеплер вовел и религиозни аргументи и појаснувања во неговите дела, мотивиран од религиозната осуда дека Бог го создал светот со интелигентен план кој е прифатлив преку природната светлина на разумот.[4] Кеплер ја опишал неговара нова астрономија како „небесна физика“,[5] како „екскурзија во аристотеловата Метафизика“ ,[6] и како „додаток на делото За небото“, исто така на Аристотел,[7] трансформирајќи ја античката традициjа за физичка космологија со третирањето на математиката како дел од универзалната математичка физика.[8]




Наводи[уреди]

  1. (англиски)Owen Gingerich, "Foreword," to Donohue, tr., Johannes Kepler: New Astronomy, p. xi
  2. On the slow reception of Kepler's laws see Koyré, The Astronomical Revolution, pp. 362–4.
  3. (англиски)On the change from orbs moving with circular motion to orbits derived from physical principles see Bernard R. Goldstein and Giora Hon, "Kepler’s Move from Orbs to Orbits: Documenting a Revolutionary Scientific Concept," Perspectives on Science, 13 (2005): 74-111.
  4. (англиски) Barker and Goldstein, "Theological Foundations of Kepler's Astronomy", pp. 112–13.
  5. (англиски) Kepler, New Astronomy, title page, tr. Donohue, pp. 26–7
  6. (англиски) Kepler, New Astronomy, p. 48
  7. (англиски)Epitome of Copernican Astronomy in Great Books of the Western World, Vol 16, p. 845
  8. (англиски) Stephenson, Kepler's Physical Astronomy, pp. 1–2; Dear, Revolutionizing the Sciences, pp. 74–78

Библиографија[уреди]

  • Kepler, Johannes and Christian Frisch: Joannis Kepleri Astronomi Opera Omnia (Јохан Кеплер, астроном; собрани дела), 8 тома.(1858–1871). vol. 1, 1858, vol. 2, 1859, vol. 3,1860, vol. 6, 1866, vol. 7, 1868, Francofurti a.M. et Erlangae, Heyder & Zimmer, - Google Books

Надворешни врски[уреди]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со: