Растко Петровиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Растко Петровић.jpg
Роден 3 март 1898
Белград, Србија
Починал 15 август 1949
Вашингтон, САД
Националност Србин
Занимање писател, дипломат, поет, есеист, критичар


Растко Петровиќ ( 3 март 1898 - 15 август 1949) — српски писател, поет, раскажувач, писател, есеист, сликар и дипломат. Се занимавал со ликовна и книжевна критика.[1][2][3][4]

Биографија[уреди | уреди извор]

Растко Петровиќ е роден на 3 март 1898 година во Белград како деветто дете на неговиот татко Димитрија, историчар, и мајка Милева, наставничка. Растко бил помлад брат на Надежда Петровиќ, добро позната сликарка. На денот 5 јуни крстен е во црквата Свети Марко во Белград. Негов кум на крштевањето бил новосадскиот писател и раскажувач Јаша Томиќ.

Растковото семејство било многу угледно и почитувано во Белград. Неговата родна куќа била срушена за време на бомбардирањето на Белград на 6 април 1941 година. Растко во детството останува без мајка, и за него се грижат неговите сестри. Во периодот од 1905 до 1914 година го завршил  своето основно училиште и влегол во пониските класови на гимназија. За време на Балканските војни, во 1912 година. го прекинува гимназиското образование во Белград. Како незавшен средношколец или студент оди на фронт и ја преминува Албанија и оди во Франција, каде што завршува средно училиште. Во Ница матурирал, и како стипендист на француската влада, се запишува на право во Париз. Во Париз се запознал и се дружел со многу поети и уметници. Пишува поезија, раскази и впечатоци на уметнички изложби и истите ги објавувал во Србија.

Дела[уреди | уреди извор]

  • Збирка песни „Косовски сонети“ - Крф, 1917.
  • Роман „Бурлеска на господинот Перун, богот на громот“ - Белград, 1921.
  • Збирка песни „Откровение“ - Белград, 1922.
  • Роман „Со немерливи сили” – Белград, 1927.
  • Патопис „Африка“ - Белград, 1930.
  • Роман „Луѓето зборуваат“ - Белград, 1931.
  • Роман „Шести ден“ - Белград, 1961.[5]

= Наводи =[уреди | уреди извор]

  1. Лазар Трифуновић, Српска ликовна критика, Српска књижевна задруга, Београд, 1967
  2. Владимир Розић, Ликовна критика у Београду између два рата 1918-1941, Југославија, Београд, 1983
  3. Растко Петровић, Есеји, критике, едиција Српски критичари, 5, приредила Радмила Матић-Панић, Музеј савремене уметности, Београд. 1995. ISBN 978-86-7101-103-7.
  4. Растко Петровић, Избор, I, 1919-1924, Српска књижевност у сто књига, књ. 68, Матица српска, Нови Сад, Српска књижевна задруга, Београд, 1958
  5. Потекло на зборот - Антологија на српскиот расказ I, Слово љубве - Буквибукс, Скопје, 2016, стр.166.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]