Жозеф Бедје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Жозеф Бедје
Joseph Bédier
Joseph Bedier.jpg
портрет на Бедје
Роден/а Шарл Марија Жозеф Бедје
28 јануари, 1864 год.
Париз, Франција
Починат/а 29 август, 1938 год. (91)
Ле Гранд Сер, Франција
Занимање Писател
Период 1890–1930
Значајни дела Тристан и Изолда (1900)
Песни за Крстоносните војни (1909)
Песна за Роланд (1921)

Жозеф Бедје (фран: Joseph Bédier) бил француски писател, просветител и историчар на средновековна Франција.

Биографија[уреди | уреди извор]

Бедје бил роден во Париз, како син на бретонскиот правник Адолф Бедје. Детството го минал во Реинион, а подоцна станал професор по средновековна француска литература на универзитетот од Фрибур, Швајцарија (1889-1891) и на францускиот колеџ од Париз (1893).

Поле на неговиот научен интерес биле народните песни и приказни, кои ги обработил во две книги. Освен нив, Бедје се интересирал и за старите француски легенди како оние за Тристан и Изолда и Песните за Роланд. Бил член на француската академија од 1920 год. се до неговата смрт.

Неговиот роман Тристан и Изолда е превед на многу странски јазици и е задолжителна лектира во повеќето европски земји. Освен со писателска дејност, тој се занимавал и со научна, бидејќи во соработка со Пол Хазард ја издале двотомната Историја на француската литература, која се смета за еден од најзначајните научни трудови на модерната филологија посветен на повеќевековното и обемно француско литературно творештво. Во 1929 год. е избран за почесен член на Американската Академија на науките и уметностите.[1]

Бедје починал во Ле Гранд Сер, 1938 год.

Воени дневници[уреди | уреди извор]

Бедје ги користел мемоарите на германските војници од Првата светска војна (Kriegstagebücher), како извор за неговите статии поврзани со германските злосторства врз белгиските цивили и француските војници. Дел од дневниците кои ги поседувал биле белешки на војниците од нивниот приватен живот, додека поголемиот број биле записи со воени страгегии, наредби и планови за текот на воените дејствија. Од сите нив, Бедје успеал да ги извлече најинтригантните податоци за сексуалните и садистички насилства извршени од германските трупи, претставени во 36 четива.[2]

Библиографија[уреди | уреди извор]

  • Распоредот на сенката (1890)
  • Приказната за Ришо (1891)
  • Студии за популарната литература и книжевната историја на средниот век (1893)
  • За Никола Музе, франко-галскиот поет и писател (1893)
  • Тристан и Изолда (1900)
  • Роман за Тристан и Томас (1902-1905)
  • Критички студии (1903)
  • Две поеми за лудиот Тристан (1907)
  • Епски легенди, истражување за настанувањето на народните песни (1908-1913)
  • Песни за Крстоносните војни (1909)
  • Песни за Колин Музе (1912)
  • Сведоштва за германските злосторства (1915)
  • Како Германија се обидува да ги оправда своите злосторства? (1915)
  • Жозеф Бедје и Пол Хазард: Историја на француската литература (1923/24)
  • Францускиот напор (1919)
  • Песна за Роланд (со поговор) (1920)
  • Песна за Роланд (по Оксфордовиот манускрипт) (1922)
  • Коментар за Песната за Роланд (1927)

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Книга на членови, 1780-2010: Поглавје Б“. Американска Академија на науките и уметностите. http://www.amacad.org/publications/BookofMembers/ChapterB.pdf. конс. 29 мај, 2011 г. 
  2. Џон Хорн и Алан Крамер. Германските „жалби“ и Франко-германските преписки, 1914: Увид врз мемоарите на германските војници. Чикаго: Универзитетот од Чикаго; Чикаго Прес, 1994.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]