Грчко-турска војна (1919-1922)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Грчко-турска војна од 1920–1922
(Меѓувоен период)
Дел од Турската војна за независност
Greko-Turkish-Afyon-1920.png
Рововско војување за време на Грчко-турска војна
Датум 15 мај 1919 – 11 октомври 1922
(3 години, 4 месеци, 3 недели и 5 денови)
Место Мала Азија
Исход Decisive Turkish victory[1][2][3]

Размена на население помеѓу двете нации

Територијални
промени
Територии што првично и биле отстапени на Грција од Отоманската империја биле приклучени кон Република Турција
Завојувани страни
Турско национално движење

Matériel support:
Руска СФСР Руска СФСР[4]

 Кралство Грција
Supported by:
Британска Империја Британска империја
Ерменија Armenian volunteer forces
Команданти и водачи
Мустафа Кемал Паша
Февзи Паша
Исмет Паша
Фахретин Паша
Кемалетин Сами Паша
Јусуф Изет Паша
Али Фуат Паша
Muhittin Pasha
Kâzım Pasha
Naci Pasha
Ömer Halis Pasha
Münip Pasha
Rüştü Pasha
Şefik Pasha
Kâzım Pasha
Nihat Pasha
Refet Pasha
Кралство Грција Константин I од Грција
Кралство Грција Константинос Нидер
Кралство Грција Константинос Милиотис-Комнинос
Кралство Грција Леонидас Параскевопулос
Кралство Грција Dimitrios Gounaris
Кралство Грција Anastasios Papoulas
Кралство Грција Georgios Hatzianestis
Кралство Грција Nikolaos Trikoupis
Кралство Грција Georgios Polymenakos
Сила
мај 1919: 35,000[5][lower-alpha 1]
ноември 1920: 86,000[6]
август 1921: 92,000[7]
август 1922: 208,000 men[7]
мај 1919: 15,000[10]
април 1920: 90,000[11]
јануари 1921: 100,000[12]
јуни 1921: 200,000[13]
1922: 215,000[14][15]
Жртви и загуби
Regular army:
9,167 убиени[17]
2,474 died of wounds or non-combat causes[17]
31,097 wounded[17]
11,150 исчезнати
6,522 prisoners[18]**
[19]
19,362 убиени
4,878 died outside of combat
48,880 ранети
18,095 исчезнати
~13,740 prisoners*[20]
*according to Turkish sources 20,826 Greek prisoners were taken. Of those about 740 officers and 13,000 soldiers arrived in Greece during the prisoner exchange in 1923. The rest presumably died in captivity and are listed among the "missing".[20]
**Greece took 22,071 military and civilian prisoners. Of those were 520 officers and 6,002 soldiers. During the prisoner exchange in 1923, 329 officers, 6,002 soldiers and 9,410 civilian prisoners arrived in Turkey. The remaining 6,330, mostly civilian prisoners, presumably died in Greek captivity.[21]
  • The Turkish Grand National Assembly was opened in 1920.
  • Kuva-yi Milliye operated independently between 1919–20 until it was put under the control of the Grand National Assembly.

Грчко-турската војна, позната како „Западниот Фронт“ (турски: Batı Cephesi) е воен конфликт, кој во Турција се смета за дел од Турската војна за независност. Овој конфликт уследил по завршувањето на Првата светска војна и се водел во периодот меѓу 19191922. Војната се водела меѓу Грција и Турција. И покрај успехот на грчката армија во почетокот, војната завршила со победа на Турција и со протерување на милион и половина Грци, од своите родни места во Мала Азија и Источна Тракија [22]. Грчката кампања започнала затоа што сојузниците од Антантата, особено тогашниот британски премиер, и ветиле на Грција за сојузништво во војната, територијално проширување на сметка на Отоманското царство. Конфликтот завршил со тоа што Грција морала да се повлече на границата од пред почетокот на војната и со големо разменување на население.

Извори[уреди | уреди извор]

  1. According to John R. Ferris, "Decisive Turkish victory in Anatolia... produced Britain's gravest strategic crisis between the 1918 Armistice and Munich, plus a seismic shift in British politics..." Erik Goldstein and Brian McKerche, Power and Stability: British Foreign Policy, 1865–1965, 2004 p. 139
  2. A. Strahan claimed that: "The internationalisation of Constantinople and the Straits under the aegis of the League of Nations, feasible in 1919, was out of the question after the complete and decisive Turkish victory over the Greeks". A. Strahan, Contemporary Review, 1922.
  3. N. B. Criss, Istanbul Under Allied Occupation, 1918–1923, 1999, p. 143. "In 1922, after the decisive Turkish victory over the Greeks, 40,000 troops moved towards Gallipoli."
  4. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име jelavich.
  5. Ergün Aybars, Türkiye Cumhuriyeti tarihi I, Ege Üniversitesi Basımevi, 1984, pg 319-334 (турски)
  6. Turkish General Staff, Türk İstiklal Harbinde Batı Cephesi, Edition II, Part 2, Ankara 1999, p. 225
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Görgülü, İsmet (1992), Büyük Taarruz: 70 nci yıl armağanı (на Turkish), Genelkurmay basımevi, стр. 1, 4, 10, 360 [[Category:]].
  8. 8,0 8,1 Erikan, Celâl (1917). 100 [i.e. Yüz soruda Kurtuluş Savaşımızın tarihi]. Gerçek Yayınevi. https://books.google.com/?id=lmc6AQAAIAAJ. 
  9. 9,0 9,1 Tuğlacı, Pars (1987), Çağdaş Türkiye (на Turkish), Cem Yayınevi, стр. 169 [[Category:]].
  10. Eleftheria, Daleziou (2002). „Britain and the Greek-Turkish War and Settlement of 1919-1923: the Pursuit of Security by "Proxy" in Western Asia Minor“. University of Glasgow. стр. 108. http://theses.gla.ac.uk/1578/. конс. 11 јули 2014 г. 
  11. Türk İstiklal Harbinde Batı Cephesi [The Western Front in the Turkish War of Independence] (на Turkish) 2 (II изд.), Ankara: Turkish General Staff, 1999, стр. 225 [[Category:]].
  12. Asian Review. East & West. 1934. https://books.google.com/?id=g2_VAAAAMAAJ. 
  13. Sandler, Stanley (2002). Ground Warfare: An International Encyclopedia. ABC-CLIO. ISBN 978-1-57607-344-5. https://books.google.com/?id=L_xxOM85bD8C. 
  14. History of the Campaign of Minor Asia, General Staff of Army, Athens: Directorate of Army History, 1967, стр. 140, on June 11 (OC) 6,159 officers, 193,994 soldiers (=200,153 men) .
  15. Eleftheria, Daleziou (2002). „Britain and the Greek-Turkish War and Settlement of 1919-1923: the Pursuit of Security by "Proxy" in Western Asia Minor“. University of Glasgow. стр. 243. http://theses.gla.ac.uk/1578/. конс. 11 јули 2014 г. 
  16. Giritli, İsmet (November 1986), Samsun'da Başlayan ve İzmir'de Biten Yolculuk (1919–1922) (7) (III изд.), Atatürk Araştırma Merkezi [Atatürk Research Center] 
  17. 17,0 17,1 17,2 Sabahattin Selek: Millî mücadele - Cilt I (engl.: National Struggle - Edition I), Burçak yayınevi, 1963, page 109 (турски)
  18. Taşkıran, Cemalettin (2005). "Kanlı mürekkeple yazın çektiklerimizi ... !": Milli Mücadelede Türk ve Yunan esirleri, 1919–1923. стр. 26. ISBN 978-975-8163-67-0. 
  19. Επίτομος Ιστορία Εκστρατείας Μικράς Ασίας 1919–1922 [Abridged History of the Campaign of Minor Asia] (на Greek), Athens: Directorate of Army History, 1967, Table 2 [[Category:]][[Category:]].
  20. 20,0 20,1 Στρατιωτική Ιστορία journal, Issue 203, December 2013, page 67
  21. Ahmet Özdemir, Savaş esirlerinin Milli mücadeledeki yeri, Ankara University, Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, Edition 2, Number 6, 1990, pp. 328–332
  22. Жорж Кастелан, "История на Балканите" С., Хермес, стр. 413-416


Грешка во наводот: Има ознаки <ref> за група именувана како „lower-alpha“, но нема соодветна ознака <references group="lower-alpha"/>, или пак недостасува завршно </ref>.