Гвајакил
| Гвајакил Santiago de Guayaquil | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| |||
| Прекар(и): Бисер на Тихиот Океан. шпански: La Perla del Pacífico | |||
| Гесло: За независна Гвајакил | |||
| Координати: 2°11′S 79°53′W / 2.183°S 79.883°W | |||
| Земја | Еквадор | ||
| Покраина | Гвајас | ||
| Кантон | Гвајакил | ||
| Сместено | 1547 | ||
| Независност | 1820 | ||
| Површина | |||
| • Градска | 1 E+8_m² | ||
| • Земјишна | 316,42 км2 (122,17 ми2) | ||
| • Вода | 28,08 км2 (10,84 ми2) | ||
| Надм. вис. | 4 м | ||
| Население (2010) | |||
| • Градско | 2.278.691 | ||
| • Густина | 7.547,16/км2 (19.547,40/ми2) | ||
| • Метро | 3.300.000[се бара извор] | ||
| Час. појас | ГМТ-5 (UTC-5) | ||
| Повик. бр. | 593 4 | ||
| Мреж. место | www.guayaquil.gob.ec | ||
Гвајакил, официјално Света Јаков од Гвајакил, е најнаселен и најголемот град во Еквадор. Се вбројува меѓу најголемите градови во Латинска Америка. Исто така е важен центар на трговијата со регионално влијание во областа трговијата од финансии, култура, и забава. Градот е главен град на провинцијата Гвајас.
Се наоѓа на брегот на Тихиот Океан во крајбрежениот регион на Еквадор. Лежи на западните брегови на реката Гвајас, што се влева во Тихиот Океан на околу 30 километра. На западната и јужна страната се наоѓа Солениот Естуар (Estero Salado) - филијала на Тихиот Океан - и на запад-север e планинскии масивиот Чонгон -Колонче. Градот е поделен во 16 урбаните единици што се нарекуваат локално како парохији, но во рамките на новата општинска администрација, организација се состои од 74 Гвајакил Сектори. Тоа е градот со најголемата густина на население во Еквадор, со вкупно население од 2.278.691 според последните попис во 2010.[1] Во моментов градот Гвајакил има население од 3.328.534 жители, водејќи сметка со просечна годишна стапка на раст на населението од 2,70%. На метрополитенска област на Гвајакил е составен од 344,5 km ² површина, од кои 316,42 km ², што е еквивалентно на 91,9% од вкупниот сопственост на земјиштето (почвата), а останатите 28,08 km ², што е еквивалентно на 8,1% припаѓаат на вода што ја сочинуваат река и естуари.
По неколку неуспешни обиди за основање, градот бил дефинитивно основан во 1547 година под името „Сантијаго де Гвајакил“ како бродоградилиште и пристаниште за трговија во служба на Шпанската империја; од тој момент, станал клучен центар во економијата на шпанската колонија,[2] а подоцна и на нацијата. Гвајакил е место на големи револуции и востанија низ целата своја историја, станувајќи првиот еквадорски град кој дефинитивно ја постигнал својата независност од Шпанија во 1820 година. Подоцна служел како главен град на Слободната покраина Гвајакил: подоцна анексирана кон Гран Колумбија. Од 1830 година, е дел од Република Еквадор, играјќи значајна економска и политичка улога.
Гвајакил се издвојува меѓу Еквадорските градови по неговата висока употреба на јавниот превоз, а нејзината вкупна густина и разновидноста на нејзиното население.[3] Градот е еден од најважните на брегот на Тихиот Исток. 70% од извоз и 83% од увозот на државате се одвива од тука.
Топоними
[уреди | уреди извор]
Од основањето на градот од страна на Шпанците во 1534 година, тој е поврзан со името Сантијаго во спомен на неговиот светец-заштитник, Сантијаго, апостол на Христос. Тој е исто така назначен за светец-заштитник на неколку други шпанско-американски колонијални градови, како што е Сантијаго де Чиле.[4]
Теорија заснована на романтична легенда, пренесена усно, го припишува името Гвајакил на спојувањето на името на водачот по име Гвајас и неговата сопруга Квил. Тие се симболи на локалниот отпор кој - според локалната традиција - избрал да се бори до смрт (и како последен чин, да го запали градот), наместо да се предаде на шпанските освојувачи.[5]
Град со име слично на Гвајакил се наоѓа во близина на градот Дуран (Аутописта Дуран-Боличе км. 23). Истражувањата на археолозите и историчарите ги довеле до заклучок дека кога градот бил освоен од Шпанците, со него владеел човек по име Гвајакил.[6]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Pizarro, Andrés (2017-07-05). „Análisis crítico de la medición de la pobreza en la Argentina: cambios en la metodología oficial del Instituto Nacional de Estadísticas y Censos (INDEC)“. Cartografías del Sur. Revista de Ciencias, Artes y Tecnología (5). doi:10.35428/cds.v0i5.69. ISSN 2422-6920.
- ↑ De Estadística, Instituto (1940-12-01). „Baricentro de la Pirámide de la Población en provincias y territorios de la República, a través de los tres Censos Generales“. Revista de Economía y Estadística: 479–517. doi:10.55444/2451.7321.1940.v2.n4.3087 Проверете ја вредноста
|doi=(help). ISSN 2451-7321. - ↑ Oña, Xavier; Viteri-Salazar, Oswaldo; José Cadillo, Juan José; Buenaño Guerra, Xavier (2024-07-01). „Gestión de residuos sólidos urbanos y factores de desperdicio de alimentos en Quito“. Estudios de la Gestión: Revista Internacional de Administración (16): 53–81. doi:10.32719/25506641.2024.16.3. ISSN 2661-6513.
- ↑ GALARZA ALAY, JOHANNA IVONNE; CARRIEL SEVILLANO, RONNY PEDRO (2022-06-30). „Evolución de los sistemas de lenguaje de programación a lo largo de la historia“. E-IDEA Journal of Engineering Science. doi:10.53734/esci.vol4.id237 Проверете ја вредноста
|doi=(help). ISSN 2806-5883. - ↑ Volpi, Francisco Bustamante; Triantafilo, Mila Razmilic; Ramírez, Matías Correa; Knight, Vicente Bustos (2022). Prevention of Suicide in Latin America. Cham: Springer International Publishing. стр. 881–897. ISBN 978-3-030-42002-4.
- ↑ Ayala Mora, Enrique (2015-02-05). „Rodolfo Pérez Pimentel, Diccionario biográfico del Ecuador“. Procesos. Revista ecuatoriana de historia. 1 (6): 126. doi:10.29078/rp.v1i6.448. ISSN 2588-0780.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор] |
„Гвајакил“ на Ризницата ? |
 |
Викиизвор на англиски јазик содржи оригинален текст на тема: |
- Веб-страница на Историскиот архив на Гвајас Архивирано на 13 декември 2011 г.
- Слики од Гвајакил
|