Блатска

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Блатска
Блатска
ЗемјаБугарија
ОбластБлагоевградска
ОпштинаХаџидимово
Управа
 • КметИлјаз Ибишев (ДПС)
Површина
 • Вкупна10,33 км2 (399 ми2)
Надм. вис.&10000000000000532000000532 м
Население (2015)
 • Вкупно632
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Повик. бр.07528

Блатска (бугарски: Блатска) — село во Неврокопско, Пиринска Македонија, во состав на денешната Општина Хаџидимово на Благоевградската област југозападна Бугарија. .

Географија[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на подножјето на планината Доспат. Крај селото обиколно минува реката Места.

Историја[уреди | уреди извор]

Над селото е антиката и средновековна тврдина Хисар.[1]

Во списокот на населените места со христијанско население, во Неврокопскиот вилает од 13 март 1660 г. Блатска (Бласка) е наведено како село во кое живеат 15 немуслимански семејства.[2]

Во XIX век Блатска било муслиманско село во Неврокопската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ од 1873 г., Блатска (Blatska) е заведено како село со 40 домаќинства и 100 жители муслимани.[3] Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) кон крајот на XIX век во Блатска имало 50 турски куќи.[4]

Според отоманскиот државен попис, во 1899 г. селото броело 215 жители.[5] Според Димитар Гаџанов во 1916 г. Блатска, Дабница и Фустане живееле 1.100 Македонци-муслимани[6][7].

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „С. Блатска - крепост Исар тепе“. Български крепости. конс. 2015-11-29. 
  2. Горозданова, Елена (2001). „Архивите говорят № 13 – Турски извори за българската история“. София: Главно управление на архивите при МС. стр. 293. ISBN 954-9800-14-8. 
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ (II издание изд.). София: Македонски научен институт. 1995 [1878]. стр. 130–131. 
  4. Кънчов, Васил (1970) [1894-1896]. „Пътуване по долините на Струма, Места и Брегалница. Битолско, Преспа и Охридско“. Избрани произведения. Том I. София: Наука и изкуство. стр. 274. 
  5. Зеленгора, Георги (2012-01-02). „Помаците в Турция - 7“. Pomak News Agency. конс. 2012-01-03. 
  6. Наведени како „Помаци“. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  7. Гаджанов, Димитър Г. Мюсюлманското население в Новоосвободените земи, в: Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец“, Университетско издателство „Св. Климент Охридски“, София, 1993, стр. 245.