Султанат на жените

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Историја на Отоманска империја
Грб на Отоманската империја
Дел од серијалот
Подем (1299–1453)
Интеррегнум
Територијално проширување (1453–1683)
Стагнација (1683–1827)
Женски султанат
Копрулска ера
Ерата на лалињата
Пад (1828–1908)
Танзиматска ера
Прва уставна ера
Распаѓање (1908–1918)
Поделба (1918–1922)

Отоманска империја Portal
 п • р • у 

Султанат на жените (турски: Kadınlar Saltanatı) е период од 130 години од историјата на Отоманската Империја кога жените имале големo политичко влијание врз државните работи и врз (машките) отомански султани. Овој период започнал во времето на Сулејман Величествениот кога се оженил со Хурем султан.[1] Многу од султаните во тоа време биле или некомпетентни или малолетни и нивната мајка, Валиде султан, или нивната сопруга, Хасеки султан, ефикасно владееле со империјата.[2][3]

Според некои историчари, овој период бил причината за слабеењето на империјата и нејзино распаѓање.[се бара извор] Овие години од развојот на Отоманската империја се поврзуваат и со внатрешен измени кои се случиле во системот на наследство на османлиската власт. Долги години управувањето на империјата преминувало кај најстариот член во династијата. До смртта на Сулејман немало промени во начинот на наследување на тронот. По неговата смрт принцовите започнале многу повнимателно да ги назначуваат за владетели на провинциите, и во многу случаи биле испраќани само најголемите од нив. Кон крајот на 16 век повторно се вратил стариот начин на наследување на тронот, но односите на таткото султан и синот шехзаде значително се промениле, додека пак се засилила врската меѓу мајката на султанот и самиот султан. во овој период дошло до значителна промена на османлискиот однос кон жената а самиот харем бил претворен во основна институција на власта.[се бара извор]

Моќни султанки во текот на периодот[уреди]

Наводи[уреди]

  1. P. S. Garbol (29 December 2009). „The Women's Sultanate“. Xlibris Corporation. стр. 12. ISBN 978-1-4535-1607-2. http://books.google.com/books?id=r-A-tKnaITkC&pg=PA12. 
  2. John Freely (2011). „A History of Ottoman Architecture“. WIT Press. стр. 15. ISBN 978-1-84564-506-9. http://books.google.com/books?id=vgp46TUFK7wC&pg=PA15. 
  3. Leslie Peirce, The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)

Надворешни врски[уреди]