Едил

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Стар Рим
Политика на и управување во Стариот Рим

Римско Кралство
753 п.н.е.510 п.н.е.
Римска Република
510 п.н.е.27 п.н.е.
Римска Империја
27 п.н.е.476

Принципат
Западно царство

Доминат
Источно царство

Редовни магистрати

Конзул
Претор
Квестор
Промагистрат

Едил
Трибун
Цензор
Управник

Вонредни магистрати

Диктатор
Магистер еквитум
Конзуларен трибун

Рекс
Триумвири
Децемвири

Титули и почести
Цар

Легат
Дукс
Официус
Префект
Викариј
Вигинтисексвири
Ликтор

Магистер милитум
Император
Принцепс сенатус
Понтифекс максимус
Август
Цезар
Тетрарх

Политика и право

Сенат
Курсус хонорум
Римски собранија
Колегијалност

Римско право
Римско граѓанство
Аукторитас
Курсус хонорум


Едил (лат.> aedilis од aedes: зграда, куќа) е назив за виш службеник на градската управа во Римското царство.

Секоја година се избирале по два плебејски (од 494 г. п.н.е.) и два курулски едили (од 367 г. п.н.е.)[1] и тие биле помошници на народните трибуни и се грижеле за организирањето на јавните игри, за прехранувањето на населението, за одржувањето на јавните згради и патишта, за јавниот ред и морал, за управувањето со државните архиви итн.

Во периодот на царевите функцијата на едилот била ограничена, а во периодот на Диоклецијан едилите сосема исчезнуваат како функционери на градските магистрати.

Ознаки на функцијата биле:

  • тога praetexta (тога со широка пурпурна лента)
  • Sella curulis (столче на расклопување од слонова коска - само за курулските едили).

Оваа функција е еквивалент на старогрчката функција агораном.

Наводи[уреди]