Физичар

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Архимед — прочуен физичар од стариот век
Исак Њутн — еден од втемелувачите на современата физика
Енрико Ферми — исклучителен физичар на поновото време
Ратко Јанев — истакнат македонски атомски физичар

Физичарнаучник кој се занимава со проблемите на физиката[1]. Еден физичар може да проучува најразлични појави од една или повеќе нејзини гранки, во размери кои се движат од честичките помали од атомот, од кои е сочинета материјата (честична физика), па сè до поведението на вселената во целина (космологија).

Образование[уреди | уреди извор]

Најголем дел од додипломското градиво на студиите по физика опфаќа откритија и сознанија од пред еден или повеќе векови. Такви се, на пример, Алхазеновата теорија за светлината (XI в.), Њутновите закони за движењето и Њутновиот закон за гравитацијата (XVII в.), Максвеловите равенки (XIX в.) или квантната механика (почеток на XX в.). Се изучуваат следниве предмети: хемија, класична физика, кинематика, астрономија и астрофизика, лабораториска работа, електрицитет и магнетизам, термодинамика, оптика, современа физика, квантна физика, нуклеарна физика, честична физика и физика на тврдите тела. Покрај ова, задолжително се изучуваат и повеќе математички предмети (интегрално сметање, диференцијално сметање, линеарна алгебра, комплексна анализа и тн.), информатика и програмирање. Студентите учат научно истражување со помош од академскиот кадар на факултетот.

Додпиломците по физика најчесто работат во основното или средното образование. Оние кои работат на истражувања или во високото образование имаат магистратура или докторат, каде се специјализира во опитна или теоретска астрофизика, атомска физика, молекуларна физика, биофизика, хемиска физика, медицинска физика, физика на кондензираната материја, космологија, геофизика, гравитациска физика, наука за материјалите, нуклеарна физика, оптика, честична физика или плазмена физика. За извесни научно-академски занимања е потребен и постдокторат.

Награди и почести[уреди | уреди извор]

Најголемата почест што може да ја добие еден физичар е Нобеловата награда за физика која се доделува од 1901 г. до денес од страна на Кралската шведска академија на науките.

Работни места[уреди | уреди извор]

Три поважни дејности во кои работат физичарите се образовнието, државните научни установи и претпријатијата. Меѓутоа, добар дел од физичарите ја применуваат својата стручност на други полиња како што се инженерството, сметачите и финансиското работење. Некои ја надополнуваат постоечката струка со друго образование, па работат како посебни стручњаци; таков пример се оние кои се занимаваат со патентното право.

Во Македонија[уреди | уреди извор]

Националната класификација на занимањата (2011) на Македонија[2], ги групира физичарите и астрономите во една класа, со соодветни поткласи. Работата на физичарите го има следниов опис:

Физичарите и астрономите спроведуваат истражувања, унапредуваат и развиваат знаења, теории и оперативни методи за работа, како и применуваат научни знаења во областа на физиката, астрономијата, индустријата, медицината, воената или друга област.

Задачите вклучуваат:

а) истражување, унапредување и развивање на поими, теории и оперативни методи за работа од областа на физиката и астрономијата;

б) водење на експерименти, тестови, анализи за структурата и својството на материјата во цврста состојба и нивно однесување под дејство на температура, притисок, напрегање и други услови;

в) изведување на експерименти, тестови и анализи во области како што се механиката, термодинамиката, оптиката, акустиката, електрицитетот, магнетизмот, електрониката, нуклеарната физика и астрономијата;

г) обезбедување на точни мерења на физичките вредности кои се користат и применуваат во медицината;

д) развивање на резултати или инвестиции и експерименти и презентирање на заклучоците, главно со користење на математички техники и модели;

ф) унапредување и развивање на индустриска, медицинска, воена и друга практична примена на начела и техники од областа на физиката и астрономијата;

ѓ) надгледување, анализа и толкување на вселенските појави и унапредување на методи и техники за примена во области како што се поморството и истражувањето на вселената;

е) изработка на научни трудови и пишување на извештаи;

ж) извршување на сродни работи;

з) надзор на останатите соработници.

Занимања[уреди | уреди извор]

Во оваа единечна група спаѓаат следните занимања (со соодветните номенклатурни шифри):

2111.01 Физичар
2111.02 Астроном
2111.03 Физичар - истражувач
2111.04 Физичар самостоен истражувач
2111.05 Медицински физичари
2111.06 Нуклеарен физичар

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „физичар“ — Лексикон на македонскиот јазик на офф.нет
  2. „2111. Физичари и астрономи“. Национална класификација на занимањата. Скопје: Државен завод за статистика на Република Македонија. 2011. ISBN 978-608-227-017-3. http://www.stat.gov.mk/KlasifikaciiNomenklaturi/NacionalnaKlasifikacijaNaZanimanjata.pdf. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]