Боречки клуб (филм)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
„Боречки клуб“
Fight club ver4.jpg
Театричен постер
Режисер Давид Финчер
Продуцент Арнон Милчан (exec.)
Арт Линсон
Рос Грејсон Бел
Сценарист Џим Улс
Раскажувач Едвард Нортон
Настапуваат Едвард Нортон
Бред Пит
Хелена Бонхем Картер
Музика Браќата Даст
Кинематографија Џеф Кроненвет
Монтажа Џејмс Хејгуд
Дистрибутер 20th Century Fox
Премиера 15 октомври 1999
Времетраење 139 мин.
Држава  САД
Јазик англиски
Буџет $63 милиони
Бруто заработка $100.853.753 (глобално)

Боречки клуб (англиски: Fight Club) e американска играна филмска адаптација од 1999 на истоимениот роман од 1996 на Чак Паленик, адаптиран од Џим Улс и режиран од Давид Финчер. Романот бил откупен од продуцентот Лора Цискин, која го вработи Улс да го напише сценариото за филмот. Неколку режисери биле во предвид за да го режираат Боречки клуб; Давид Финчер бил одбран да го режира според неговиот интерес во проектот и покрај преткодните потешкотии со студиото 20th Century Fox. Големи и признаени глумци и глумици биле во предвид за да се помогне на студиото да го промовира филмот, а глумците Бред Пит, Едвард Нортон и Хелена Бонхем Картер финално биле одбрани за главните улоги. Финчер работел со Улс за развивањето на сценариото, барајќи совети од други од филмската индустрија и од сопствената актерска екипа.

Финчер го опишал Боречки клуб како црна комедија која применува тешка сатира; тој и актерската екипа исто така го споредиле филмот со Дипломец (1967) и Бунтовник без причина (1955). Тематски, филмот бил наменет да го прикаже конфликтот меѓу генерацијата на млади луѓе и вредносниот систем на маркетингот. Употребата на насилство во клубовите за борци имала улога на метафора за конфликтот на генерацијата. Безимениот протагонист, портретиран од Едвард Нортон, е обична личност во која публиката треба лесно да се препознае, а претставува и компромитиран (несигурен) наратор на приказната кој се вмешува со Тајлер Дурдејн (Бред Пит) и е во конфликтен љубовен триаголник со Дурден и Марла Сингер (Хелена Бонхем Картер). Режисерот искористил хомоеротски тонови од романот на Паленик за имплементација во филмот верувајќи дека со тие тонови ќе ја прави публиката неудобна и со тоа ќе ја чува за очекување на драмаичниот крај со пресврт.

Извршните членови на студиото не биле позитивни кон филмот и ја промениле маркетинг кампања која Финчер ја замислувал за да се соземат од евентуалните загуби. Боречки клуб не успеал да ги доживее очекувањата во бокс офисот, а добил и поларизирани реакции од филмските критичари. Филмот се смета за најдискутираниот и најконтроверзниот филм на 1999 година. Бил приман како премин кон нови граници на кинематографскиот визуелен стил и за запознавање на ново расположение кон политичкиот живот. Филмот подоцна најде комерцијален успех со своето ДВД издание, кое го зацрсти статусот на Боречки клуб како култен филм. Филмот исто така изврши промени врз некои општества, особено во Америка, инспирајќи ги луѓето и самите да создадат клубови на борци.

Содржина[уреди | уреди извор]

Еден неименуван човек, односно Нараторот, работи како специјалист за отповикување на патници и страда од несоница. Тој се обидува да добие лекарска помош за својата несоница, но лекарот му препорачува да посетува т.н групи за поддршка за луѓе што страдаат од рак на тестисите, за да се справи со својата несоница. Тој успешно се справува со својата несоница и решава да посети повеќе групи за поддршка. Се оди во ред за него се додека не здогледа уште еден измамник како него, Марла Сингер, нејзиното присуство го вознемирува и затоа преговара со неа за да избегнат присуство во истите групи. Тие исто така одлучуваат да останаат во контакт и Марла му го дава нејзиниот телефонски број. Еден ден, на лет кога се враќа од службено патување, Нараторот се сретнува со продавач на сапун Тајлер Дурден и започнува разговор со него. Кога се враќа дома, на свое изненадување, го наоѓа својот апартман уништен од експлозија. Сега без место за живеење, тој му се јавува на Тајлер и тие се сретнуваат во еден бар. По еден разговор надвор од барот, Тајлер ненадејно бара од Нараторот да го удри, и после мала двоумица, Нараторот го удира што започнува тепачка. Нараторот се преселува во домот на Тајлер и тие продолжуваат да се тепаат надвор од барот наредните ноќи, мажите што ги гледаат пројавуваат интерес во ваквите тепачки. Поради големиот интерес, тие формираат еден боречки клуб во подрумот на барот, каде мажите можаат рекреативно да се тепаат. Тајлер воведува неколку правила за клубот. Еден ден, Марла му се јавува на Нараторот и му кажува дека се предозирала на апчиња и го вика да дојде за да и помогне. Ама Нараторот одлучува да ја игнорира и невнимателно го остава телефонскиот приемник да виси. Тајлер го забележува телефонот и разговара со Марла, потоа оди во нејзиниот апартман за ја спаси. Тајлер и Марла се спријателуваат, редовно имајќи секс што го нервира Нараторот. Тајлер го предупредува Нараторот никогаш да не разговара со Марла за него. Тајлер потоа формира повеќе боречки клубови ширум државата, кои наскоро стануваат дел од една анти-материјалистичка и анти-корпоративна организација, Проектот Хаос. Повеќе од членовите на боречките клубови се преселуваат во куќата на Тајлер и ја подобруваат. Нараторот дознава дека Тајлер прави работи зад неговиот грб и не го вклучува во новата организација, Тајлер исто така ја напушта куќата без најава. За време на една неуспешна операција на Проектот Хаос, еден член на организација е убиен од страна на полицијата, тогаш Нараторот се обидува да ја затвори организацијата. За да дознае што се случува и за да го најде Тајлер, Нараторот патува во неколку градови. Скори сите го знаат Нараторот како Тајлер Дурден, дури и Марла го знае како Тајлер откако му признава на Нараторот во телефонски повик. Кога одеднаш се појавува Тајлер, тој му кажува дека тие се два одделени карактери во едно тело. Нараторот се онесвестува по разговорот со Тајлер и кога се разбудува, дознава дека Тајлер има план да ги униште финансиските згради. Нараторот се обидува да го спречи овој план да се случи што ќе го пријави планот во полиција, но дознава дека полицајците се членови на Проектот Хаос и успева да избега. Нараторот потоа се обидува да ги исклучи експлозивите, но го претепува Тајлер и го носи во најгорниот кат на зградата. Тајлер му се заканува на Нараторот со пиштол, но Нараторот набрзо сфаќа дека всушност тој го држи пиштолот, бидејќи е во истото тело со Тајлер. Нараторот си пука во устата, бидејќи пука низ образот не се убива и со тоа го убива Тајлер кој паѓа на земја. Проектот Хаос му ја донесуваат Марла на Нараторот, верувајќи дека тој е Тајлер и бидејќи праваат како што побара од нив Тајлер, потоа ги оставаат Нараторот и Марла насамо. Нараторот и Марла се фаќаат за раце и гледаат како паѓаат зградите пред нив по детонацијата на експлозивите.

Улоги[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Англиски јазик[уреди | уреди извор]
Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со: