Турска Бизнис Банка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Турска Бизнис Банка
Иш Банка
Oснована1924
СедиштеКула Ишбанк 1, Левент, Бешикташ, Истанбул
Опслужувано
подрачје
Турција и делови од Европа
Клучни личностиФусун Тумсаваш (шеф)
Аднан Бали(ЦЕО)
ДејностФинансии и осигурување
ПроизводиФинансиски услуги, кредитна картичка, корпоративно банкарство, инвестициско банкарство, хипотекарен заем, приватно банкарство
Нето приход Turkish lira symbol 8x10px.png 3.083 милијарди(2015)[1]
Вработени25,157 (со исклучок на подружници)[2]
Подружници106 подружници[2]
Порталwww.IsBank.com

Турска Бизнис Банка или Иш Банка — најголемата банка во Турција. Таа била првата банка основана во рамките на Република Турција[3]. Иш банка била рангирана на 96-то место во истражувањето на „Најголемите 1000 банки во светот“. Таа била рангирана на 447 место на списокот на „Форбс Глобал 2000“ за 2015 година. Бруто профит за 2015 година банката остварила од 3,023 милијарди турски лири.

Банката работи со 1.335 филијали во земјата, имајќи една од најголемите мрежни филијали во Турција. Меѓународната мрежа на Ишбанк вклучува 16 филијали во Турска Република Северен Кипар, по две во Ирак, Косово и Велика Британија[4] и по една гранка во Бахреин, Каиро и Шангај. Германската подружница има 13 филијали во Германија и по една филијала во Холандија, Франција, Швајцарија и Бугарија. Руската банкарска подружница има 11 филијали во Русија. Исто така има и подружница во Грузија со филијали во Тбилиси и Батуми.

Историја[уреди | уреди извор]

По кулминацијата на Првата светска војна во 1918 година и последователното распад на Отоманското Царство во 1922 година, Турција била прогласена за република и Мустафа Кемал Ататурк бил избран од парламентот за прв претседател на Турција. Ататурк бргу сфатил дека на владата и е потребна национална банка за обнова на турската економија по дебаклот на војната. Иш Банка, првата национална банка во Турската Република била основана на 26 август 1924 година на првиот Конгрес за економија во Измир.

Ататурк го назначил Џелал Бајар, негов близок соработник, а потоа и министерот за градежништво за претседател на новоформираната банка. Ишбанк започнала со работа со две ограноци и 37 вработени под раководство на Бајар. Банката била основана со капитал од 1 милион турски лири од кои 250.000 ги покрил Ататурк, а остатокот биле обезбедени од приватни инвеститори[5]. Во 1927 година, капиталот се зголемил на 2 милиони турски лири за да може да се спои со Националната кредитна банка како рамноправен партнер[6].

Придонеси за банкарство во Турција[уреди | уреди извор]

  • Употреба на чекови за дневни трансакции.
  • Иницирање на електронско банкарство во земјата.
  • Воведување на банкомат.
  • Странски гранки во Европа и Турската Република Северен Кипар.
  • Заштеда на сметки.
  • Меѓусебни средства.
  • Воведување на детска паричка
  • Работа на внатрешна поделба на хартии од вредност.
  • Интерактивна банкарска услуга од јули 1996 година
  • Распоредување на машини Нетматик, за да се овозможи мрежно банкарство кај клиенти без пристап до компјутер.
  • Воведување на мобилно банкарство на GAP-телефони.
  • Банкаматик (+) што овозможува парите да бидат ставени директно на сметката на клиентот.
  • Воведување на максимална готовина, која им овозможува на клиентите да извлечат пари од машината каде нема достапен банкомат.

Финансиски операции[уреди | уреди извор]

Во мај 1998 година, 12,3% од вкупните акции на банката што претходно ги имала турското Министерство за финансии биле продадени на национални и меѓународни инвеститори во јавна понуда. Државниот Пензиски фонд посредувал во понудата на опции за акции на вработените и пензионираниот персонал во компанијата што достигнал 41,5%. Заклучно со февруари 2019 година, 41,5% од акциите на Ишбанк ги поседува сопствениот пензиски фонд на Ишбанк, 28,1% се претставени од Републиканската народна партија (ЦХП).

Акциите котираат на берзата во Истанбул и Лондон. Заклучно со февруари 2019 година, пазарната вредност на „Ишбанк“ била 26,04 милијарди лири.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. İşbank Annual Report 2015, стр. 5.
  2. 2,0 2,1 İşBank Annual Report 2015, стр. 4.
  3. „History of Turkiye Is Bankasi A.S. – FundingUniverse“.
  4. „London“.
  5. Landau, Jacob M. (1984). Atatürk and the Modernization of Turkey (англиски). Boulder: Westview Press. стр. 158. ISBN 0865319863.
  6. Jacob M. Landau, (1984) p. 159