Разлика помеѓу преработките на „Ласер“

Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Додадени 13 бајти ,  пред 6 години
 
Ласерот се состои од работна (активна) околина, или медиум за засилување, и резонантна (оптичка) шуплина.
Медиумот за засилување принесува надворешна енергија кон ласерскиот сноп. Тој е материјал со определена чистота, големина и форма, којшто го засилува зракот преку квантно-механичкиот процес на стимулиранапоттикната емисија откриен од Алберт Ајнштајн за време на истражувањето на фотоелектричниот ефект.
 
Медиумот за засилување е енергизиран, или пумпан од надворешен извор на енергија. Примери за извори на енергија на пумпање се електрицитет и светлина, на пример флеш ламба од друг ласер. Енергијата на пумпање е апсорбиранавпиена од медиумот создавајќи возбудени состојби. Кога бројот на честички во една возбудена состојба го надмине боројот на честички во некоја пониска состојба се постигнува инверзна населеност. Во оваа состојба, оптички сноп кој минува низ медиумот создава повеќе стимулиранапоттикната емисија отколку стимулиранапоттикната апсорпција, па така снопот се засилува. Возбуден ласерски медиум може да се користи и како оптички засилувач.
 
Светлината создадена со стимулирана емисија е многу слична на влезниот сигнал во смисла на бранова должина, фаза и поларизација. Ова ѝ ја дава на ласерската светлина нејзината карактеристична кохерентностистофрекфентност, и ѝ дозволува да ја зачува поларизацијата и монохроматноста воспоставена од дизајнот на оптичката шуплина.
 
Оптичката шуплина, пример на тип на шуплив резонатор, содржи кохерентенистофрекфентен сноп на светлина помеѓу рефлективни површини така што секој еден фотон минува низ медиумот на засилување повеќе пати пред да биде емитиран од излезната апертура или изгубен поради дифракција или апсорпција. Светлината циркулира низ шуплината минувајќи низ медиумот на засилување, при што доколку засилувањето во медиумот е посилно отколку загубите на резонаторот моќноста на циркулирачката светлина може да се зголеми експоненцијално. Но, секој настан на стимулиранапоттикната емисија враќа честичка од нејзината возбудена состојба до основната состојба, намалувајќи го капацитетот на медиумот на засилување за понатамошно засилување. Кога овој ефект станува силен се вели дека ефектот на засилување е сатуриранзаситен (настанува сатурацијазаситување). Балансот на моќ на пумпање наспроти сатурацијатазаситувањето и загубите на шуплината прозиведува една вредност во еквилибриумистоветност на интрашуплиновата ласерска моќ која што ја определува точката на оперирање на ласерот. Доколку избраната моќ на пумпање е многу мала, засилувањето не е доволно да ги надмине загубите на резонаторот и ласерот ќе емитува само многу мали светлински моќи.
 
Минималната моќ на пумпање потребна за започнување на дејство на ласерот се вика ласерски праг. За забелешка е тоа што медиумот за засилување ќе ги засили сите фотони кои минуваат низ него, без разлика на правец, но само оние кои што се подредени во иста насока со шуплината ќе успеат да направат повеќе премини низ медиумот и да имаат значајно засилување.
[[Податотека:Laser DSC09088.JPG|right|thumb|200px|HeNe ласерска демонстрација во Кастлер Бросел лабораторијата во универзитетот во Париз. Светлечкиот зрак во средината е електрично празнење кое создава светлина прилично на истиот начин како и неонска светилка; иако е медиумот на засилување оној низ кој минува ласерот, она што е видливо внатре не е самиот ласерскиот сноп. Ласерскиот сноп минува низ воздухот и означува црвена точка на екранот десно.]]
 
Од раниот период на историјата на ласеритласерите, истражувањето за ласерите прозиведе разновидни подобрени и специјализирани типови на ласери оптимизирани за разни цели на делување вклучувајќи:
* '''Нови бранови должини на фунцкионирање'''
 
* '''Максимум во потрошувачката на енергија'''
 
ЛасирањетоСоздавањето безна зачувувањеласер набез медиумотда возбуденсе восоздаде инверзна населеност во медиумот возбуден беше откриено во [[1992]] во [[натриум]]ски гас и повторно во [[1995]] во [[рубидиум]] гас од страна на разни меѓународни тимови. Ова беше постигнато со користење на надворешен масер кој индуцира „оптичка проѕирност“ во медиумот преку деструктивно попречување на транзициите на електроните на основно ниво помеѓу две патеки, така што можноста за основните електрони да апсорбираат било каква енергија е отстранета.
 
Во [[1985]] во лабораторијата за ласерска енергетика на универзитетот во Рочестер се случи откритие на полето на создавање на ултра кратки пулсови. Високоинтензитетни (тераватни) ласерски пулсови беа создадени од страна на [[Жерард Муру]] користејќи нова техника. Овие високоинтензитетни пулсови можат да создадат филаментна пропагација во атмосферата, односно да не се прекршуваат.
Анонимен корисник

Прегледник