Кристијан Хајгенс

Кристијан Хајгенс
Кристијан Хајгенс;
	портрет на Кристијан Хајгенс
Роден(а)	14 април 1629; Хаг, Холандска република
Починал(а)	8 јули 1695 (возр. 66); Хаг, Холандска република
Живеалиште	Холандија, Франција
Националност	Холанѓанец
Полиња	Физика; Математика ; Астрономија ; Хорологија
Установи	Кралско друштво на Лондон; Француска академија на науките
Образование	Универзитет Лиден; Анжевски Универзитет
Познат по	Титан; Објаснување на прстените на Сатурн; Центрифугална сила; Сударна формула; Механички часовник; Хајгенс-Френелов принцип; Бранова теорија; Бирефрингенција; Еволута; Окулар
Влијание од	Галилео Галилеј; Рене Декарт; Франс фон Шутен
Влијаел врз	Готфрид Вилхелм Лајбниц; Исак Њутн

Кристијан Хајгенс (холандски: Christiaan Huygens; 14 април 1625 - 8 јули 1695 ) — холандски математичар, астроном, физичар и хоролог.

Хајгенс бил син на богат холандски трговец. Францускиот филозоф Рене Декарт го насочил во првите проучувања, а студирал право и математика на Универзитетот во Лајден пред да се посвети на науката. Освен извонредната теорија за светлината, тој е познат и по значајниот научен придонес, на пример, развојот на начинот на пресметување и првата книга за теоријата на веројатноста. Тој ги конструирал најсовршените телескопи во тоа време, го открил најголемата месечина на Сатурн и го открил часовникот со клатно.

Извор

Дејвис, Адам Харт, уред. (2011). Општа наука: енциклопедија за секое семејство и дом. прев. Сашо Христовски и др. Скопје: Младинска книга. ISBN 978-608-4500-27-8. (библ.)

Наводи

↑ I. Bernard Cohen; George E. Smith (25 April 2002). The Cambridge Companion to Newton. Cambridge University Press. стр. 69. ISBN 978-0-521-65696-2. Посетено на 15 May 2013.
↑ Niccolò Guicciardini (2009). Isaac Newton on mathematical certainty and method. MIT Press. стр. 344. ISBN 978-0-262-01317-8. Посетено на 15 May 2013.

Оваа статија за личност од Холандија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.

[CohenSmith2002-1] I. Bernard Cohen; George E. Smith (25 April 2002). The Cambridge Companion to Newton. Cambridge University Press. стр. 69. ISBN 978-0-521-65696-2. Посетено на 15 May 2013.

[Guicciardini2009-2] Niccolò Guicciardini (2009). Isaac Newton on mathematical certainty and method. MIT Press. стр. 344. ISBN 978-0-262-01317-8. Посетено на 15 May 2013.

[1]

[2]