Кантарион

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кантарион
Saint John's wort flowers.jpg
Научна класификација
Царство: Plantae
Нерангирано: Angiosperms
Нерангирано: Eudicots
Нерангирано: Rosids
Ред: Malpighiales
Семејство: Hypericaceae
Род: Hypericum
Вид: H. perforatum
Биномен назив
Hypericum perforatum
L.

Кантарион (латински: hypericum perforatum) — повеќегодишна тревна билка од истоимената фамилија (Hypericaceae).

Опис[уреди | уреди извор]

Кантарион е повеќегодишна тревна билка со разгранет корен. Стеблото е исправено, без лисја, со висината од 20 до 100 сантиметри. Цветовите се жолти, додека плодот е како ѕвонче. Цвета од мај до септември.

За да биде добро одгледано, земјиштето треба да биде средно богато со хранливи материи, топлината треба да е умерена како и светлината. Поради тоа, кантарионот најмногу успева во умерени предели и суптропска клима ширум светот. Кантарионот се состои од: хиперицин, изохиперицин, хиперозид, кверцетин, рутин, кверцитрин, биапигенин, аменофлавон, катехин, епикатехин, хлорогенска киселина, кафена киселина, хиперфлорин, каротеноиди, стероли, леукоаноцијани, етерично масло.

Лековити својства[уреди | уреди извор]

Kантарионот се користи како антидепресив, седатив и антибиотик, се користи надворешно и внатрешно. Активна субстанца е хиперфлорин. Екстрактот од кантарион ја зголемува концентрацијата неуротрансмитера седатив и на адреналин во синапсите. Маслото од кантарион (Oleum hyperici) e најшироко познато и се користи за ублажување и лечење на изгореници. Се добива со преливање на свежи цветови на кантарионот со маслиново масло. Кантарионовото масло се користи за надворешна употреба и за јадење. Освен тоа може да ја штити кожата од воспалениe, помага и ја негува сувата и испуканата кожа и може да се употребува и за масажа преку опуштање на мускулите и помага кај слабата циркулација. Маслото од кантарион не треба да се користи за заштита од сонце, бидејќи е фотосензитивно и може да предизвика промени на кожата, но при изгореници истото може да биде користено.

Антидепресивното дејство е познато уште во средниот век на Парацелзиус, а школската медицина ги утврдила седумдесетите години во претходниот век. Велат, дека, кантарионот кој цвета среде лето ги собира сончевите зраци за да им даде на луѓето време во тие месеци.[се бара извор]