Електрицитет

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Молњата е една од најсилните појави на електрицитет во природата.

Електрицитет — збир физички појави што произлегуваат од присуството и текот на електричен набој. Предизвикува различни мошне познати ефекти, како што се молњата, статичниот електрицитет, електромагнетната индукција и протокот на електрична струја. Покрај ова, електрицитетот го овозможува создавањето и примањето на електромагнетно зрачење како што се радиобрановите.

Набојот создава електромагнетни полиња кои делуваат врз други полнежи. Електрицитетот се јавува како последица од неколку вида физички појави:

Во електротехниката, електрицитетот се применува во:

Електричните појави се предмет на изучување уште од стариот век, но до исправен теоретски увид се дошло многу подоцна (XVII и XVIII век). Но дури и тогаш електрицитетот имал многу мала применлива вредност. Оваа состојба значајно се изменила со развојот на електротехниката кон крајот на XIX век, кога електрицитетот нашол широка примена во стопанството и домот. Електрификацијата имала длабоко влијание врз индустриското производство и општеството во целина. Благодарение на многустраноста на електрицитетот, тој е практично неограничен во примената: покрај индустријата и апаратите, тој има суштинска улога во превозот, загревањето, осветлувањето, телекомуникациите и информатиката и како таков претставува столб на современото стопанство.[1]

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Jones, D.A. (1991), „Electrical engineering: the backbone of society“, „Proceedings of the IEE: Science, Measurement and Technology“ 138 (1): 1–10, doi:10.1049/ip-a-3.1991.0001 

Надворешни врски[уреди]