Кулонов закон

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Две наелектризирани тела или се одбиваат или се привлекуваат. Ова дејство е само квалитативно толкувано се до 1785 година кога францускиот физичар Шарл Огистен де Кулон по експериментален пат ја утврдил квантитативната зависност на силите на меѓусебното дејство на наелектризираните тела. Бидејќи заемното дејство на електризираните тела зависи од формата и големината, го воведува поимот точкест електричен полнеж. Тоа тело со многу мали димензии споредено со растојанието до другите тела со кои заемно дејствува. Како точкест полнеж може да се сметаат и тела во форма на топка кај кои електричните полнежи се рамномерно распоредени по нивната површина или волумен. Обидот Кулон го правел со осетлива торзиона вага. Таа се состои од тенок кварцен конец на кој е обесена хоризонтална изолаторска прачка. Обидот го вршел во вакуум. На едниот крај се наоѓа позитивно наелектризирано топче со количество електричество, а на другиот исто такво топче само неутрално. Неговиот заклучок претставува важно откритие и гласи вака : Силата на електростатичкото заемно дејство на два точкести електрични полнежи во вакуум, зависи правопорпорционално од нивниот производ, а обратнопропорционално од квадратот на нивното меѓусебно растојание.