Шантарски Острови (национален парк)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Национален парк Шантарски острови
МСЗП — Категорија II (национален парк)
Bowhead whales swimming in Lingolm strait by Vladislav Raevskii.JPG
МестоХабаровски Крај Русија
Најблизок градЧумикан
Површина5.155 km²
Воспоставен(а)2013. године
Управно телоФедерално државна институција Национален парк Шантарски острови

Националниот парк Шантарски Острови (руски: Национальный парк Шантарские острова) е еден од најмладите национални паркови во Русија, основан во 2013 година. Паркот вклучува 15 острови, кои се ненаселени и се наоѓаат во близина на крајбрежјето на Хабаровскиот крај во Охотското Море на Рускиот далечен исток. Повеќето од островите се умерено планински, а највисоката точка е на 720 метри надморска височина. Паркот претходно беше државен резерват, основан во 1999 година, но беше формиран како сојузен национален парк во 2013 година. Тој доби статус на национален парк со цел за заштита на ранливите видови, со посебен акцент на заштита од лов и риболов и поддршка на научни студии и развој на еколошки туризам. Паркот е под надзор на Министерството за природни ресурси на Русија.[1]

Топографија[уреди | уреди извор]

Шантарските Острови се наоѓаат на источната страна на Уда заливот. Тие биле поврзани до пред 9000-10 000 години, што објаснува зошто цветниот екосистем на островот не содржи ендемски видови. Островот Балшој (176 600 хектари) и Фекликова (37.200 хектари) сочинуваат 75% од целиот национален парк. Плимните бранови достигнуваат висина од 5 до 8 метри, а маглата е честа појава.[2]

Клима и екорегион[уреди | уреди извор]

Шантарските Острови често погодени од врнежи, за разлика од климата во Охотското Море. Преовладуваат североисточни ветрови, кои ги потиснуваат ледените врнежи, оставајќи само 2 до 3 месеци годишно без врнежи.[2] На островите преовладува субполарна клима, со долги и студени зими и кратки лета.[3]


Климатограм
ЈФМАМЈЈАСОНД
 
 
&100000000000000080000008
 
&09999999999999982999999−17
&09999999999999971999999−28
 
 
&1000000000000001600000016
 
&09999999999999986999999−13
&09999999999999976999999−23
 
 
&1000000000000002500000025
 
&09999999999999995999999−4
&09999999999999981999999−18
 
 
&1000000000000002700000027
 
&100000000000000030000003
&09999999999999991999999−8
 
 
&1000000000000002600000026
 
&100000000000000090000009
&100000000000000000000000
 
 
&1000000000000002500000025
 
&1000000000000001700000017
&100000000000000040000004
 
 
&10000000000000150000000150
 
&1000000000000001600000016
&100000000000000090000009
 
 
&1000000000000008100000081
 
&1000000000000002000000020
&100000000000000080000008
 
 
&1000000000000002100000021
 
&1000000000000001600000016
&100000000000000040000004
 
 
&1000000000000004000000040
 
&100000000000000050000005
&09999999999999995999999−4
 
 
&1000000000000002300000023
 
&09999999999999995999999−4
&09999999999999987999999−12
 
 
&1000000000000007400000074
 
&09999999999999986999999−13
&09999999999999976999999−23
Прос. мин. и макс. температура во °C
Вкупно врнежи во мм


Растителен и животински свет[уреди | уреди извор]

Поголемите острови се покриени со темни четиринарски шуми, првенствено сибирска смрча, ариш, кедар и бреза. Нема ендемски растителни видови на островите, бидејќи тие се близу и биле поврзани со копното.

Управата на националниот парк, покрај островите, ги штити и водите, каде е забранет риболов на 1-3 км од островот, со цел да се заштитат мрестилиштата на лососот. Во паркот живеат населени кафеави мечки, црвени лисици, ирваси, самури и прстенести фоки. Во подрачјето на паркот, трајно или привремено се населени 240 видови птици, вклучувајќи и загрозени видови како што се блакинстонскиот рибарски був и морски орел.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Островите имаат долга историја на посети, каде што луѓето доаѓале главно да ловат китови и дивеч поради крзно, како и за риболов. Американските китоловци ловеле гренландски китови во ова подрачје помеѓу 1852 и 1907 година.[5][6][7] Островите во 1999 година биле издвоен како државен природен резерват, а освен метеоролошката станица и повремените научни кампови, тие не се населени.[8] Во 2017 година прифатени се дополнителни мерки за заштита, а целото подрачје е поделено на повеќе зони и целосно е забранета секоја активност што ја загрозува природата и нејзините видови во областите на паркот.[9]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Official Decree Creating Shantar Islands National Park“ (руски). Russian Federation. Архивирано од изворникот на 04. 09. 2014. Посетено на 10. 1. 2016.. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |archive-date= (help)
  2. 2,0 2,1 „Shantar“. Shantary. Архивирано од изворникот на 15. 01. 2016. Посетено на 10. 1. 2016.. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |archive-date= (help)
  3. „Climate Data, Kosh-Agach“. climate-data.org.
  4. „Russia's Shantar Islands Permanently Protected“. Wild Salmon Center. Архивирано од изворникот на 16. 02. 2016. Посетено на 10. 1. 2016.. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |archive-date= (help)
  5. Arctic, of Fairhaven, July-Oct. 1852. In Gelett, C. W. (1917). A life on the ocean: Autobiography of Captain Charles Wetherby Gelett. Honolulu, Hawaii: Hawaiian Gazette Co., Ltd.
  6. J. E. Donnell, of New Bedford, July 1-12, 1852, Martha's Vineyard Museum; Sea Breeze, of New Bedford, July 16-Sept. 30, 1874, G. W. Blunt White Library (GBWL).
  7. Pacific Commercial Advertiser (Vol. XLVI, No. 7864, October 22, 1907, Honolulu).
  8. „Proclamation of Shantar Islands State Nature Reserve, Khabarovsk Krai, 1999“ (руски). Khabarovsk News. Посетено на 10. 1. 2016.. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)
  9. Vasyukova E.. 2017. Шантарские острова возьмут под охрану. HabInfo - the site of Khabarovsk. Retrieved on October 08, 2017

Литература[уреди | уреди извор]

  • Андреев С. А., Бутовец Г. Н., Гладкова Г. А. итн. Смречни шуми на Шантарските Острови. - Владивосток: ДВНЦ АН СССР, 1984. - 136 стр.
  • Андронов В. А. Резервиран регион Амур. - Хабаровск: FGBU Zapovednoe Priamur'e, 2016. - 48 стр., Ил.
  • Воронов Б., Шлотгауер С., Кријукова М., Куликов А. Петнаесет големи и мали. Научниците за Шантарските Острови . / ул. „Шантари е руска земја. // Далечен источен научник, 4 фунти, 26.02.14. / Дебри-ДВ, 22 март 2014 година
  • Далката Г. Д. Материјали за проучување на биологијата на земјоделско производство на самур и самур на островот Боshшој Шантар. // Изв. Тихоокеанска научна и индустриска станица, Владивосток, 1929. - 119 стр.
  • Далката Г. Д., Шулпин Л. М. Птици на Шантарските Острови. - Томск: Изд-во Томского ун-та, (1937) стр. 114—136.
  • Далката Г. Д. До фауната на ватарите на Шантарските Острови // Фауна и екологија на ватари. - М.: Изд-во МГУ, (1973) стр. 34-35.
  • Ермолаев А. Н. Експедиција на Шантар на руско-американската компанија 1829-1831. / Русија и Кина на далечните источни граници: Втората меѓународна. nauch конф. (Мај, 2002 година). - Благовешченск, 2003. Издание. 5. стр. 19-23.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]