Цадик Данон

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Цадик Данон
Роден/аЦадик Данон
20 април 1918(1918-04-20)
Сараево, Австро-Унгарија
Починат/а2 март 2005
Белград, Србија
Занимањерабин, дипломат, учесник во НОБ
НационалностЕвреин
ЖанрПисател
Значајни делаОсновни поими на Јудеизмот

Цадик Данон (20 април 1918, Сараево2 март 2005, Белград) — врховен рабин на Сојузот на еврејските општини во Југославија и дипломат.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е во угледна фамилија од татко Даниел и мајка Грасие, спрема фамилијарното предание потекнува од Моша Данон чиј гроб е во Столац место познато за аџилак. После завршувањето на основното образование во Травник, во 1932 година бил примен во Еврејското средно теолошко училиште, каде што и дипломирал во 1937 година. Прво бил учител по веронаука во Косовска Митровица и Приштина, а подоцна на основа на конкурс дошол во Сплит.

Во априлиската војна во 1941 година, бил заробен од страната на Третиот Рајх и Кралството Бугарија, но успеал да побегне од заробеништво во Сплит каде што се бавел со илегална работа. Во април 1942 година, бил уапсен од страна на италијанците, при што бил префрлен во заробнички логор на југот на Италија, но и нив успел да им избега. После капитулацијата на Италија, се предружул на италијанското ослободително движење, каде што после завршувањето на војната бил именуван за член на југословенската војна мисија во Милано.

Во Југославија се вратил во 1947 година и дознал дека од целата негова фамилија прерживеале само две негови сестри. Неговиот татко, мајка, браќа, зетови биле жртви на усташкиот геноцид.

После војната работел како рабин од (1947-1950), а подоцна и како висок званичник на ФНР Југославија, на функцијата шеф на одделението за нордиските земји од (1953—1970 година). Меѓу останатото, тој ја вршел функцијата во Меѓународната мисија за пловодба на Ѓердап од (1958—1962) и званичник во амбасадата на СФР Југославија во Шведска (1968-1970 година).

После пензионирањето,се вратил во свештеништвето и ја обавувал функцијата на врховен рабин на Југославија од (1972-1998 година). Повеќе децении бил автор на еврејскиот верски календар, а и ја напишал книгата „Основни поими на Јудеизмот". Во 1974 година, потикнал курсеви за учење на хебрејскиот јазик. На ова сложено и одговорно место бил се до 1998 година, кога должноста ја пренел на рабинот Исак Асијел. Собирал еврејски мелодии, синагогални и фолклорни. Сакал да пее шпански песни. Починал во Белград во 2005 година.

Извори[уреди | уреди извор]