Сократ Маркилов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Роден 12 април 1921
Бутково, Грција
Починал 4 август 1993
Бања Банско, Република Македонија

Сократ Данаилов Маркилов (1924 - 1993) е еден од најистакнатите припадници на македонското национално движење и маченик за македонската национална кауза во комунистичка Бугарија.

Маркилов е роден на 12 април 1921 година во селото Бутково, Демирхисарско, Егејскиот дел на Македонија. Во Втората светска војна дезертирал од бугарската војска и се придружил на антифашистичкото движење. По војната живеел во градот Петрич, каде поради својата македонска национална определба бил прогонуван од бугарските државни органи (по 1956). Неколку пати е фрлан во бугарските затвори, каде одлежал 17 години општо. Првиот пат добил пресуда од 12 години, а во 1974 од 5 години затвор. Неговото семејство било интернирано во градот Ловеч, при што жена му се самоубила.

Маркилов е еден од основачите и најактивни дејци на Независната македонска организација „Илинден“ (во 1968 година), сè до нејзиното откривање во 1973 година, кога е уапсен. Подоцна е и еден од основачите на ОМО „Илинден“ (април 1990). Учествува во организацијата на првиот и воедно најмасовен собир на Македонците кај Роженскиот манастир во 1990 година. Од тоа време во сеќавање ќе останат неговите искажувања:

„Немам што да изгубам. Ниту деца, ниту жена, ми останува само голиот живот. А него секогаш можам да го дадам за Македонија“.
„Масовниот собир на Роженскиот манастир претставува голема победа на македонизмот во Бугарија и на организацијата ОМО „Илинден“. За тоа сонував. Во овој собир веќе никој не ќе може да ја сопре борбата на Македонците".

Умира на 4 август 1993 во Бања Банско, Струмица. Погребен е, по негова желба, во Петрич.

Извори[уреди | уреди извор]

  • Спомени на Сократ Маркилов (снимени на магнетофонска лента од Васил Јотевски), мај-јуни 1991

Литература[уреди | уреди извор]

  • Македонија над сè, Стојан Георгиев-Томовичин, Битола, 1990

Надворешни врски[уреди | уреди извор]