Пајонски јазик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Пајонски
Застапен во Македонија, јужна Србија (првенствено Косово), северна Грција, југозападна Бугарија
Изумрен веројатно 1 век п.н.е. - 2 век н.е.
Јазично семејство
индоевропско
  • пајонски
Јазични кодови
ISO 639-2 -
ISO 639-3 xli

Пајонскиот јазик е малку истражениот јазик на античките Пајонци, чие кралство некогаш се простирало северно од Македон и во Дарданија и, во најраните времиња, во југозападна Тракија.

Од класични извори познати ни се неколку пајонски зборови:

  • monapos, монаипос, див бик
  • тилôн, вид на риба која некогаш живеела во езерото Прасиј
  • папракс, вид на риба која некогаш живеела во езерото Прасиј. Папракас, маш. акуз. мн.

Постојат наоди за ред антропоними (некои само преку пајонските монети), како и за неколку топоними (Билазора, Астибо) и неколку теоними (Дриал, Диал, пајонскиот Дионис), како и следниве:

  • Понтос, притока на реката Струмица, веројатно од *понктос, мочурлив;
  • Стобои (денешно Градско), има на град, од *стоб (спор. старопруски стабис „карпа“, старословенски стобору, „столб“, староанглиски стапол, „дирек“, старогрчки стобос, „карање, лоши зборови“);
  • Дóберос, друг пајонски град, од *деуб- „длабок“ (спор. литвански дубус, англиски дип);
  • Агриан, име на племе, од *агро- „поле“ (спор. латински агер, грчки агрос).

Класичните извори обично ги сметаат пајонците за посебен народ, различен од тракијците и илирите, со свој етнос и јазик. Атенеј го поврзува пајонскиот со мисискиот јазик, кој и самиот е малку истражен. Доколку ова е точно, тоа би значело дека пајонскиот бил анадолски јазик.

Од друга страна, пајонците од некоисе сметале за потомци на фригијците, што би значело дека пајонскиот ѝ припаѓа на истата група јазици како и фригискиот.

Современите лингвисти се нерешени за класификацијата на пајонскиот јазик, заради екстремната оскудност на материјали за него. Од една страна Вилхелм Томашек и Паул Кретшмер тврдат дека тој им припаѓал на илирските јазици, а од друга страна Димитер Дечев, тврди дека јазикот бил сроден на тракискиот.

Меѓутоа, по сè изгледа дека пајонскиот бил различен и од двата. Тој ја поседува карактеристиката a/o и не изгледа дека е кентумски јазик.

Наводи[уреди | уреди извор]

  • Francisco Villar, Gli Indoeuropei e le origini dell'Europa, (1997), Il Mulino, ISBN 88-15-05708-0