Лох Неј

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лох Неј
Lough Neagh
Loch nEathach
Лох Неј Lough Neagh Loch nEathach - Сателитска снимка на езерото
Сателитска снимка на езерото
Лох Неј Lough Neagh Loch nEathach - Лох Неј во Северна Ирска (сиво) во рамките на целиот остров Ирска
Лох Неј во Северна Ирска (сиво) во рамките на целиот остров Ирска
Место Северна Ирска
Координати 54°37′06″N 6°23′43″W / 54.61833° СГШ; 6.39528° ЗГД / 54.61833; -6.39528Координати: 54°37′06″N 6°23′43″W / 54.61833° СГШ; 6.39528° ЗГД / 54.61833; -6.39528
Главен дотек Горен Бан, Сиксмајлвотер, Гленави, Крамлин, Блеквотер, Мојола, Балиндери, Мин[1]
Главен истек Бан
Површина на сливот 4.550 км²
Земји во сливот Обединето Кралство (91%)
Република Ирска (9%)
Најг. должина 30 км
Најг. ширина 15 км
Површина 392 км²
Прос. длабочина 9 м
Најг. длабочина 25 м
Водна зафатнина 3,528 км³
Острови Деривара, Куни, Крохан, Овнов Остров, Падијан

Лох Неј (ирски: Loch nEathach [ɫ̪ɔx ˈn̠ʲahax], англиски: Lough Neagh — големо езеро во Северна Ирска.

Географија[уреди | уреди извор]

Со површина од 392 км², Лох Неј е најголемото езеро на Британските Острови[2][3] и на 31-во место во Европа. Езерото се наоѓа на 30 км западно од градот Белфаст, а има димензии од 30 км во должина и 15 км во ширина. Деловите крај брегот се многу плитки, а просечната длабочина на езерото во целина изнесува 9 м. Максималната длабочина е 25 м.

Хидрологија[уреди | уреди извор]

Од вкупното сливно подрачје од 4.550 км², околу 9% ѝ припаѓа на Република Ирска, а 91% на Северна Ирска.[4] Вкупно 43% од земјиштето во Северна Ирска се исцедува во Лох Неј,[5] кое самото се празни во морето на север, преку реката Бан. Како еден од изворите на горното течение на Бан (Горен Бан), езерото може да се смета за дел од реката.

Населени места[уреди | уреди извор]

На бреговите на езерото се расположени следниве населени места: Крејгавон, Антрим, Крамлин, Рандалстаун, Тумбриџ, Балиронан, Балиндери, Муртаун, Ардбо, Махери, Лурган и Махерафелт.

Управа[уреди | уреди извор]

Грофовии во Северна Ирска
Окрузи во Северна Ирска

Грофовии[уреди | уреди извор]

На езерото излегуваат пет од шесте грофовии во Северна Ирска (сите освен Фермана), па така и самата водна површина е поделена помеѓу нив. Тие се следниве (набројани надесно):

  1. Антрим (источна половина на езерото)
  2. Даун (мал дел на југозапад)
  3. Арма (југ)
  4. Тирон (запад)
  5. Лондондери (краен северозапад)

Употреба[уреди | уреди извор]

Езерото се користи за рекреативни и стопански цели. Меѓу стопанските спаѓаат водоснабдувањето и индустрискиот лов на јагули.

Во XIX век се изградени повеќе канали, за да ги поврзат крајезерските места со пристанишните градови. Тие се: Лаганскиот канал (поврзува со Белфаст), Њурискиот канал (поврзува со Њури) и Алстерскиот канал, кој поврзува со Лох Ерн, а оттаму преку реката Шанон со градовите Лимерик, Даблин и Вотерфорд. Друга врска е долното течение на реката Бан (Долен Бан), преку која се доаѓа до Колрејн, а во околината се наоѓа и краткиот Колајлендски канал за транспорт на јаглен. Од сите овие водни патишта, денес функционира само долното течение на Бан, но се изготвува и план за враќање на Алстерскиот канал во стопански пловна состојба.

Покрај вообичаените езерски рекреации, Лох Неј е атрактивно место за набљудувачи на птици од разни земји поради бројот и разновидноста на птиците што презимуваат и летуваат во тресетиштата околу езерото.

Легенда[уреди | уреди извор]

Според едно старо предание, езерото настанало кога легендарниот џин Фин мак Кумал зграпчил огромна грутка од земјата и ја фрлил кон негов соперник во Шкотска. Меѓутоа, џинот промашил, и грутката паднала во Ирското Море, и така настанал островот Ман.

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Habitas.org (англиски)
  2. Портал на Туризам Ирска (англиски)
  3. Britannica.com (англиски)
  4. „Лох Неј“. Британска мрежа за промени во животната околина. конс. 4 март 2012.  (англиски)
  5. Служба за реки на Северна Ирска (англиски)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]