Екстаза (емоција)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
The Ecstasy of St. Theresa by Gianlorenzo Bernini (1652). Left transept of Santa Maria della Vittoria (17th century) in Rome.

Екстаза (старогрчки: ἔκστασις ékstasis) е субјективно доживување со целосно вклучување на субјектот со некој објект од неговата свест. Екстазата е пример за изменета состојба за свест и се карактеризира со намалена свесност за други објекти или целосен недостаток на свест за околината. Зборот „екстаза“, исто така, се користи за било која зголемена состојба на свест или интезивно пријатно искуство. Најпосле, овој збор се користи и за означување состојби на свеста на необични ментални простори, кои можат да се сметаат како спиритуални (вториот тип на екстаза често е во форма на релиогиозна екстаза).

Опис[уреди | уреди извор]

St Filippo Neri in Ecstasy

Од психолошки аспект, екстазата е губење на самоконтрола и понекогаш губење на свесност, што е често поврзано со религиозен мистицизам, сексуален однос и користењето на одредени дроги.[1] За време на траењето на екстазата, екстатикот е надвор од допирот со обичниот живот и не е во состојба за комуникација со другите луѓе, ниту за првеземање нормални активности. Искуството може да биде кратко во физичко време, или може да трае со часови. Субјективната прецепција за времето може силно да се менува или исчезне за време на екстазата. На пример, ако некој се концентрира на физичка работа, тогаш која и да било интелектуална мисла може да престане. Од друга страна, духовното патување во екстатичен транс вклучува прекин на доброволното телесно движење.

Видови[уреди | уреди извор]

Екстазата може да биде предизвикана намерно при користење на верски или креативни активности, медитација, музика, танцување, вежби за дишење, физички вежби, сексуален однос или користење на психотропни лекови. Практично, техниката што поединецот ја користи за да предизвика екстаза е најчесто поврзено со религиозните и културните традиции на поединецот.

Екстазата како тема во уметноста и во популарната култура[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]