Властимир Николовски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Властимир Николовски.jpg
Роден 20 декември 1925
Прилеп
Починал 28 март 2001
Скопје, Македонија Македонија
Националност Македонец
Занимање композитор

Властимир Николовски (Прилеп, 20 декември 1925 - Скопје, 28 март 2001) - композитор. Еден од најплодните македонски автори на XX век. Создал околу 140 творби: за најразлични состави. Особено маркантни се неговите вокално-инструментални композиции (ораториуми, кантати) и неговите оркестарски дела. Сепак, највисоките творечки дострели ги остварил на полето на хорската музика и во делата во кои доминира човечкиот глас. Во целото свое творештво Николовски се инспирирал од фолклорот. Неговото композиторско кредо е дека треба да се одбегнуваат радикалните постапки на музичката авангарда од XX век, бидејќи тие се само израз на творечката немоќ и стерилност. Токму затоа неговиот музички јазик е умерен, експресивен, со потпирање на духовното и фолклорното поднебје на Македонија. Се занимавал и со публицистика. Напишал над 30 статии во кои обработува проблеми главно сврзани со македонското музичко творештво. Во текот на својот богат живот извршувал многу важни стручни и општествени задолженија (директор на Операта, декан на ФМУ, претседател на СОКОМ итн.). Избран е (1981) за редовен член на МАНУ.

Дела[уреди | уреди извор]

  • Сердарот. кантата (1963);
  • ораториуми: Клименту (1966); Кирилу (1969); Непокор (1979);
  • три симфонии (1957-1975);
  • Концерт за пијано и оркестар (1978);
  • Концерт за виолина и оркестар (1987);
  • По патиштата. вокален циклус (1969);
  • Црнила. за глас и гудачи (1984);.