Прејди на содржината

Централни сили

Од Википедија — слободната енциклопедија
Централни сили
Централните сили од 14 октомври 1915 година во Европа.
Централните сили од 14 октомври 1915 година во Европа.
Централните сили од 14 октомври 1915 година во Европа.
Central Powers around the world in orange.
Central Powers around the world in orange.
Central Powers around the world in orange.
Членство

Централни Сили — земјите кои се спротиствиле на Сојузниците во Првата светска војна. Членови на Централните сили биле Германија, Австроунгарија, Бугарија и Отоманското Царство. Централните сили биле поразени во Првата светска војна. Потеклото на Силите водел од сојузот на Германија и Австрија во 1879 година. Отоманското Царство и Бугарија не се придружиле на сојузот сè до почетокот на Првата светска војна, иако Отоманското Царство имала тесни односи со Германија и Австроунгарија во 20 век.

Сојузници на Централните сили

[уреди | уреди извор]

Клиентски држави

[уреди | уреди извор]

И Отоманската империја и Германија имаа клиентски држави; тие се наведени подолу.

Клентска држава Надлежна држава
Полска[1]  Германија
Литванија[2]  Германија
Белорусија[3]  Германија
Украина[4]  Германија
Крим[5]  Германија
Курландија и Семигалија[6]  Германија
Обединето Балтичко Војводство[7]  Германија
Финска[8]  Германија
Грузија[9]  Германија
Кубањска Народна Република[10]  Германија
Emirate of Jabal Shammar Џабал Шаммар[11]  Османлиска империја
Горска Република[12]  Османлиска империја
 Азербејџан[13]  Османлиска империја
Република Араз[14]  Османлиска империја
 Катар[15]  Османлиска империја
Јемен[16]  Османлиска империја

Статистика

[уреди | уреди извор]
Удел на загинатите на Централните сили
Економска статистика на Централните сили [notes 1][17]
Држава Население
(милиони)		 Површина
(милиони km2)		 БДП
($ милијарди)		 БДП по
жител
($)
 Германско Царство (1914) Континентален дел 67.0 0.5 244.3 3,648
Колонии 10.7 3.0 6.4 601
Вкупно 77.7 3.5 250.7 3,227
Австроунгарија Австроунгарија (1914) 50.6 0.6 100.5 1,980
 Османлиско Царство (1914) 23.0 1.8 25.3 1,100
 Царство Бугарија (1915) 4.8 0.1 7.4 1,527
Вкупно 156.1 6.0 383.9 2,459
Сојузниците, вкупно, ноември 1914 793.3 67.5 1,096.5
Само ОК, Франција и Русија 259.0 22.6 622.8
Воена статистика на Централните сили [18]
Држава Мобилизирани Загинати во борба Ранети Исчезнати во борба Вкупно жртви Загуби во %
од вкупно
мобилизираните сили
 Германско Царство13,250,0002,037,000 (13.65%)6,267,1431,152,8009,456,94371%
 Австроунгарија7,800,0001,494,200 (11.82%)3,620,0002,200,0007,314,20094%
 Османлиско Царство3,056,000771,884 (10.84%)763,163250,0001,785,00060%
 Царство Бугарија1,200,00075,844 (6.32%)153,39027,029255,26321%
Вкупно25,257,3214,378,92810,803,5333,629,82918,812,29075%

Белешки

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Сите податоци се за 1913 година.

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ The Regency Kingdom has been referred to as a Puppet_state by Norman Davies in Europe: A history (Google Print, p. 910); by Jerzy Lukowski and Hubert Zawadzki in A Concise History of Poland (Google Print, p. 218); by Piotr J. Wroblel in Chronology of Polish History and Nation and History (Google Print, p. 454); and by Raymond Leslie Buell in Poland: Key to Europe (Google Print, p. 68: "The Polish Kingdom... was merely a pawn [of Germany]").
  2. ↑ Maksimaitis, Mindaugas (2005). Lietuvos valstybės konstitucijų istorija (XX a. pirmoji pusė) (литвански). Vilnius: Justitia. стр. 36–44. ISBN 9955-616-09-1.
  3. ↑ „The History of the Statehood of Belarus – Rada of the Belarusian Democratic Republic“ (англиски). 2020-11-27. Посетено на 2024-10-06.
  4. ↑ Wolczuk, Kataryna (2001). The Moulding of Ukraine: The Constitutional Politics of State Formation. Central European University Press. стр. 37.
  5. ↑ Vilayet (2006-12-02). „ПОЛЬСКИЕ ТАТАРЫ НА СЛУЖБЕ АЗЕРБАЙДЖАНСКОЙ ГОСУДАРСТВЕННОСТИ“ [Polish Tatars serving for Azerbaijani Statehood]. Baku: Zerkalo.
  6. ↑ „How the Duchy of Courland was briefly resurrected in 1918“. eng.lsm.lv (англиски). Посетено на 2024-09-29.
  7. ↑ „Things to know about the United Baltic Duchy“. eng.lsm.lv (англиски). Посетено на 2024-09-29.
  8. ↑ Solsten, Eric; Meditz, Sandra W., уред. (1988). „The Establishment of Finnish Democracy“. Finland: A Country Study. GPO for the Library of Congress. Архивирано од изворникот Aug 11, 2017. Посетено на 5 February 2017 – преку Country Studies US.
  9. ↑ Suny, Robert Grigor (1994). The Making of the Georgian Nation. Indiana University Press.
  10. ↑ Kubijovyč, Volodymyr (1963). Ukraine: A Concise Encyclopedia. Toronto: University of Toronto Press. стр. 790–793.
  11. ↑ „Jabal Shammar“. Encyclopedia.com.
  12. ↑ Michael A. Reynolds (2011). Shattering Empires: the Clash and Collapse of the Ottoman and Russian Empires, 1908–1918. Cambridge. стр. 248–251.
  13. ↑ Lerman, Zvi; Sedik, David (2010). Rural Transition in Azerbaijan. Lexington Books.
  14. ↑ Dr. Andrew Andersen, Ph.D. Atlas of Conflicts: Armenia: Nation Building and Territorial Disputes: 1918–1920 Архивирано на 28 декември 2016 г.
  15. ↑ Zahlan, Rosemarie Said (1979). The Creation of Qatar. Abingdon: Croom Helm. стр. 74. ISBN 978-1-138-18167-0. Архивирано од изворникот 19 January 2023. Посетено на 27 May 2019.
  16. ↑ Gerteiny, Alfred G. (April 1974). „Muddle of the Middle East, Volumes I and II“. History: Reviews of New Books. 2 (6): 147–148. doi:10.1080/03612759.1974.9947344. ISSN 0361-2759.
  17. ↑ S.N. Broadberry, Mark Harrison. The Economics of World War I. illustrated ed. Cambridge University Press, 2005, pp. 9–10.
  18. ↑ Spencer Tucker (1996). The European Powers in the First World War. Taylor & Francis. стр. 173. ISBN 978-0-8153-0399-2.
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Централни_сили&oldid=5477897“