Беседа на рамницата

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Парабола за слепиот што води слепи (1568) од Питер Бројгел Постариот.

Беседа на рамницата (или Проповед на рамницата) — поучни искази на Исус Христос посведочени во Евангелието според Лука (Лк 6,20-49). Оваа проповед може да се спореди со поопширната Беседа на гората во Евангелието според Матеј.[1]

Лука 6,12–20 ги опишува настаните кои ѝ претходеле на беседата. Исус преноќил на планината, молејќи се на Бога. По два дена ги собрал своите ученици и од нив избрал дванаесет кои ги прогласил за Апостоли. Слегувајќи од планината, тој застанал на „рамно место“ каде се собрала толпа луѓе. Откако ги исцелил страдалниците од „нечисти духови“, Исус почнал да беседи.

Најзначајни пораки во беседата се:

Во Лука 7,1 откако кажал сè што имал да каже, Исус пошол во Капернаум, кој според Лука го немал посетено од 4,31[2].

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Luke by Sharon H. Ringe 1995 ISBN 0-664-25259-1 стр. 90–97
  2. Лука 4,31

Надворешни врски[уреди | уреди извор]