Александар Прокопиев
| Александар Прокопиев | |
|---|---|
 Александар Прокопиев во 2012 година | |
| Роден/а | 24 февруари 1953 Скопје, НР Македонија, ФНРЈ |
| Занимање | писател |
| Националност | Македонец |
| Народност | Македонец |
Александар Прокопиев (Скопје, 24 февруари 1953 ) — македонски прозаист, раскажувач, есеист и поет.[1]
Животопис
[уреди | уреди извор]Тој бил оден во Скопје, на 24 февруари 1953 година. Дипломирал и магистрирал на Филолошкиот Факултет во Белград, на групата за компаративна книжевност и теорија на книжевноста. Тој работел во Институтот за македонска книжевност при Филолошкиот факултет во Скопје.[2]
Тој е сновоположник на постмодернизмот во современата македонска книжевност.
Делата на Прокопиев се преведени на англиски, јапонски, француски, чешки, германски, унгарски, полски, италијански, руски, српски и бугарски јазик.
Член е на Независните писатели на Македонија.
Творештво
[уреди | уреди извор]Прокопиев е автор на следниве дела:
- „Младиот мајстор на играта“ (раскази), 1983
- „…или…“ (раскази), 1987
- „Пловидба кон Југ“ (раскази), 1988
- „Слово за змијата“ (раскази), 1992
- „Ars amatoria“ (раскази), 1998
- „Слика тркало“ (хаику), 1998
- „Дали Калимах беше постмодернист?“ (есеи), 1994
- „Патување на сказната“ (есеи), 1996
- „Антиупатства за лична употреба“, 1996/2000
- „Постмодерен Вавилон“ (есеи), 2000
- „Човекот со четири часовници“ (раскази), 2003
- „Борхес и компјутерот“ (есеи), 2005
- „Ѕиркачот“ (новела), 2007
- „Човечулец: бајки од левиот џеб“, 2011
- „Делфин“ (раскази), 2018
- „Синот-риба“ (раскази), 2020[3]
- „Љубовни аматери“ (раскази), 2021
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).[4]
Награди
[уреди | уреди извор]- Добитник на книжевната награда „Балканика“[5] за 2010 година, за книгата „Човечулец“. Тој го освои првото место во конкуренција од истакнати имиња од повеќе европски земји: Здравка Евтимова од Бугарија, Дејан Стоиљковиќ од Србија, Мира Мекси од Албанија, Христос Економу од Грција, Ома Станеску од Романија и турската писателка Асли Ердоган.
- Номиниран за книжевната награда „Балканика“[6] во 2007 година, за новелата „Ѕиркачот“.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 218.
- ↑ „Александар Прокопиев - Биографија“. Архивирано од изворникот на 2010-11-07. Посетено на 2009-11-05.
- ↑ Прокопиев, Александар (2017). Синот-риба: (ситуации). Скопје: Авант прес. ISBN 978-608-4823-09-4.
- ↑ Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ. Скопје: Темплум, 2022, стр. 115-118.
- ↑ „Александар Прокопиев доби „Балканика" за „Човечулец"“. utrinski.com.mk. Посетено на 2025-09-27.
- ↑ „„Ѕиркачот" на Александар Прокопиев објавен во Словенија“. Нова Македонија. 2023-02-04. Посетено на 2025-09-27.
|