Александар Попов (пливач)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Александар Попов
Алекса́ндр Попо́в
220px}}
Лични информации
Целосно имеАлекса́ндр Влади́мирович Попо́в
Националност Русија
Роден на16 ноември 1971 (1971-11-16) (47 г.)
Роден воЛесној, Свердловска Област, Руска Советска Социјалистичка Република, Советски Сојуз
Висина1,97 m
Тежина87 kg
Спорт
ДисциплиниСлободен стил
(1989-2005)
Грбно пливање
(1979-1989)
КлубДинамо Москва

Александар Владимирович Попов (руски: Александр Владимирович Попов ), (Свердловск, 16 ноември 1971) – поранешен руски пливач, еден од најголемите спринтери во историјата на пливањето. Попов освоил златен медал на 50 и 100 м слободен стил на Олимписки игри 1992Олимписките игри во 1992 година, и истото го повторил на олимписки игри 1996Олимписките игри во 1996 година. Тој е единствен пливач во историјата на Олимписките игри кој ги одбранил двете титули.[1] Попов ги држел рекордите на 50 м 8 година, а на 100 м шест години. Во 2003 година, на возраст од 31 година, победил на Светскиот шампионат го освоил златото на 50 и 100 м.

Пливање[уреди | уреди извор]

Попов почнал со пливање на возраст од 8 години во Спортската школа за деца и млади во Спортскиот комплекс во Лесној,[2][3] и во тоа време се плашел од водата. Неговиот татко инсистирал да зема часови по пливање, па според неговите зборови, оттогаш останал заглавен таму. Попов почнал прво да тренира грбно пливање, но се префрлил на слободен стил кога во 1990 година му се придружил на тимот на Генадиј Турецки, на иницијатива на тренерот на руската репрезентација Глеб Петров.[2] За да биде со својот тренер подоцна се преселил од Русија во Австралија.

Попов победил на 50 m и 100 m слободен стил на Летните олимписки игри во Барселона во 1992 година, и ги повторил своите победи на Летните олимписки игри во Атланта во 1996 година, со што станал првиот човек по Џони Вајсмилер што го направил истото.

Еден месец по Олимписките игри во Атланта, бил прободен со нож во мевот за време на расправија со тројца улични продавачи во Москва. Ножот ја расече неговата артерија, закачи еден од неговите бубрези и ја оштети плеврата, мембраната која ги затвора белите дробови. Бил подвргнат на итна операција и поминал три месеци на рехабилитација. На Европското првенство во водени спортови 1997 во Севиља, Шпанија, успеал да ги одбрани титулите на 50 m и 100 m слободен стил.

На Светското првенство во водени спортови 2003 во Барселона, Попов уште еднаш оствари чисти победи на натпреварите на 50 m и 100 m во слободен стил, наведувајќи дека Барселона за него секогаш ќе биде посебна, бидејќи за него сè почнало таму.

Попов го најавил своето учество на |Летните олимписки игри во 2004 година. Освен тоа, тој бил знаменосец на Русија на церемонијата на отворање. Сепак, како најстар натпреварувач во базенот, златното одличје го одминало и во двете негови дисциплини во слободен стил.

Во јануари 2005 година го најавил своето повлекување од спортот.[4]

После пливањето[уреди | уреди извор]

Попов во Кремљ во 2008 година

Во декември 1999 година Попов бил избран за полноправен член на Меѓународниот олимписки комитет. Тој исто така ги претставувал натпреварувачите во комисија на МОК и бил директно избран од натпреварувачите учесници на Олимпијадата во 1996 година, како еден од седумте натпреварувачи во Комисијата на натпреварувачите на МОК. Повторно бил избран во оваа комисија на игрите во 2000 година, а сега е Почесен секретар. Во 1996 година му бил доделен Рускиот медал на чест за заслуги во спортот. Исто така бил избран Руски спортист на годината.


Во јуни 2003 година, потврдил дека ја напушта Австралија на почетокот на 2004 година за да живее во Золотурн, Швајцарија. Кажал дека се сели заради деловна понуда во Швајцарија откако ќе се повлече од пливањето.

Александар Попов за време на Олимписките игри во 2008 година

Попов дипломирал и магистрирал спортски тренинг на Руската академија.

Тој е гласноговорни на Омега СА заедно со други пливачки легенди како Јан Торп.[5][6]

На Олимписките игри во Пекинг се појавил на церемонијата на затворање откако бил избран за член во МОК. Бил назначен во Комисијата за евалуација за Олимписките игри во 2016.[7][8][9]

Во 2009 година бил претседател на рагби клубот Локомотив од Москва.[10]

Од мај 2009 година тој е член на надзорниот одбор на Адидас.[11]

Личен живот[уреди | уреди извор]

На почетокот на 1997 година се оженил со Дарја Шмелева, руска олимписка пливачка со која бил свршен од 1995 година. Имаат два сина, Владимир (роден 1997) и Антон (роден 2000) и ќерка, Мија (родена 2010).[12][13]

Попов е пријател со легендарниот борач Александар Карелин.

Почести и награди[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Рекорди
Претходник
Мат Бјонди
100 метри слободен стил - мажи (олимписки базен)
18 јуни1994 – 16 септември 2000
Наследник
Михаел Клим
Претходник
Густаво Борхес
100 метри слободен стил - мажи (25 м базен)
1 јануари 1994 – 27 март 2004
Наследник
Јан Крокер
Претходник
Том Џегер
50 метри слободен стил - мажи (олимписки базен)
16 јуни 2000 – 17 февруари 2008
Наследник
Имон Саливан
Претходник
Марк Фостер
100 метри слободен стил - мажи (25 м базен)
13 март 1994 – 13 декември 1998
Наследник
Марк Фостер
Награди
Претходник
Карољ Гитлер
Питер ван ден Хогенбанд
Европски пливач на годината
1994
2003
Наследник
Денис Панкратов
Питер ван ден Хогенбандd
Олимписки игри
Претходник
Андреј Лавров
Знаменосци на олимписки игри за Русија
Атина 2004
Наследник
Андреј Кириленко