Ревизор (комедија)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Корица на првото издание
Марка по повод 200 години од раѓањето на Н. В. Гогољ (2009)
Поштенска марка со ликот на Гогољ и ликовите од „Ревизор“ во позадина

Ревизор е сатирична драма од рускиот драматург Николај Василевич Гогољ. Издадена била во 1836 год. но коригираната верзија излегла во 1842 год. Дејството е засновано на една анегдота помеѓу Гогољ и Пушкин, а драмата всушност е комедија на нарави, каде се исмеваат човековата алчност, неукост, како и политичката корупција во Руската Империја од тоа време.[1]

Драмско дејство[уреди]

Дејството во драмата „Ревизор“ се одвива во 19 век (во царска Русија), во еден провинциски град, недалеку од Петерсбург. Гогољ на сатиричен начин ги анализира ликовите и случувањата, особено осврнувајки се кон припадниците на државната бирократија. Во тоа време поголемиот дел од населението живее во сиромаштија, на чиј грб големиот бирократски апарат станува се помногуброен и сѐ покорумпиран. Во провинциите царува малограѓанштината и полтронството.[2]

Заплетот започнува со веста за доаѓањето на ревизор од престолнината. Во круговите на градската администрација настанува општа паника. Сето тоа е резлутат на нивното долгогодишно неработење, корпуција и непотизам. Некои од нив се обидуваат да ги прикријат неправилностите во нивната работа, а други пак да извлечат корист од доѓањето на ревизорот. Едни имаат за цел да си ја задржат позицијата, а други пак да напредуваат во службата за сметка на полтронство и набедување. Во таа паника ја прифатиле гласината за лажниот ревизор. Тука настануваат комичните моменти. Тие го гоштеваат и му угодуваат на измамникот со цел да го придобијат на своја страна и да извлечат некоја корист. Градоначалникот е толку алчен што е подготвен и да ја омажи својата ќерка за лажниот ревизор, надевајќи се дека така ќе напредува во службата и ќе се вработи во Санкт Петерсбург, што е сон на секој малограѓанин. Преку неговиот сатиричен пристап Гогољ ги изнесува на виделина односите во општеството поточно оттуѓеноста на бирократијата од граѓанството. Ваквата бирократија, наместо да му служи на граѓанството, всушност претставува еден затворен круг на луѓе лојални на власта каде што единствениот критериум за напредување наместо способноста е полтронството и семејните врски. И станува нивен товар наместо сервис.

Целта на ваквото однесување секогаш е стекнување на повисоки позиции во општеството заради многубројните материјални придобивки за себе, за своето семејство. Ваквите појави се пристутни и во денешните општества, во помал или поголем обем, зависно од степенот на развој на демократијата на едно општество.[3]

Ликови[уреди]

  • Антон Антонович Сквозник–Дмухановски - градоначалник на населеното место, подмитлив државен службеник кој се преправа дека е чесен.
  • Ана Андреевна - сопруга на градоначалникот, егоистична дама, воспитана според руските романи.
  • Марија Антоновна - ќерка на градоначалникот, милениче на нејзината мајка.
  • Иван Александрович Хлестаков - чиновник од Петроград, на возраст од 23 години, според описот на Гогољ „вит, сув и малку приглуп“.
  • Осип - слуга на Хлестаков, кој имал навика да го кара неговиот господар во себеси.
  • Лука Ликич Хлопов - училишен надзорник, за кој Хлестаков имал мислење дека „мириса на црн лук“.
  • Амос Фјодорович Љапкин–Тјапкин - обласниот судија, кој според Гогољ „во животот прочитал пет-шест книги и затоа бил слободоумен“. Обожавал да кажува досетки и им придавал големо значење на сопствените зборови.
  • Артемиј Филипович Земљаников - управникот на болницата, лукав и голем лицемер.
  • Иван Кузмич Шпекин - управник на поштата, кој постојано ги читал туѓите писма.
  • Бопчински и Допчински - градски спахии, кои ја започнале целата збрка околу лажниот ревизор.
  • Христијан Иванович Хибнер - градскиот лекар кој не разбирал ниту еден збор на руски.
  • Љуљуков, Растаковски и Коропкин - угледни чиновници во пензија.
  • Степан Илич Уховјортов - полициски писар.
  • Свистунов, Пуговицин и Держиморд - полицајци
  • Абдулин - трговец
  • Феврона Петровна Пошљопкина - жена на браварот, која градоначалникот наредил да ја камшикуваат.
  • Мишка - слуга на градоначалникот
  • Повремено се појавуваат и подофицерската жена, кафеанскиот момок, гостите во кафеаната, трговците и граѓаните како молители.

Наводи[уреди]

Надворешни врски[уреди]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со:
Wikisource-logo.svg
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:

Поврзано[уреди]